Andreas Gursky


iGer.nl
Soms is een plus een daadwerkelijk drie. Het geheel vaak meer dan de som der delen. Geregeld echter gaat die vlieger niet op. Ondanks dat André H. een lijntje uit de hemel laat vieren. Opdat wij, aardklotige stervelingen, hier naar iets te vieren kunnen uitkijken. Om mogelijk voor even de hemel op Aarde te ontdekken. Of juist de blik op de hemel te richten in de vorm van een schietgebedje. Want gebeden dient er nu wel te worden. Het heeft Zijne Heiligheid behaagd op Wim van Eijk, de man met een stalen gezicht,e verheffen tot Kardinaal. Je biedt één keer namens de Kerk excuses aan en de beloning is navenant. Aartsbisschop af kan hij zich opmaken om op termijn de zwarte rook in witte rook om te helpen zetten. Afgesloten van de buitenwereld zal ook, op zeker moment, Benedictus zijn opwachting gaan maken. De vraag wie aan de hemelpoort zal staan, laat zich raden. Het zou mij niet verbazen wanneer Pius XII daar, op dat moment, de dienst uitmaakt.


iGer.nl
Natuurlijk is het niet aan mij om mijn kwalijke gedachten aan mijn tekstboek toe te gaan vertrouwen. Maar, gelijk aandrang zich op willekeurige momenten manifesteert, kan ik niet veel meer doen dan aan mijn onwillekeurige kringspier een vervolg te gaan hechten. Het heeft er dan ook veel van dat ik op deze manier vormen van diarree kan couperen. Mogelijk ook het toedienen van een prop voor kan zijn. Het lucht dan ook wel op. Juist deze opluchting kan ik, op dit moment, uitstekend gebruiken. Want de zwaarte van mijn dagelijks bestaan bestrijkt geregeld meer dan een boek kan delen. Een variant op die ondraaglijke lichtheid. Want Erik bedacht wat. Een (on) mogelijke opdracht. Waarbij de eenvoud dit keer niet het kenmerk van de ware dreigt te worden. Althans waar ik wat meer dan gemiddeld mijn best voor mag doen. ‘t Is een naam. Die naam staat momenteel voor miljoenen. 4,3 miljoen Amerikaanse dollar! Voor een beeld dat dankzij een uitstekende vertaling van mensen die er verstand van hebben, dat bedrag heeft opgeleverd. Juist dan kan 1 + 1 drie gaan worden. Andreas Gurky.
Andreas publiceert tien foto’s per jaar in een oplage van zes per foto. En wij mogen een eigen Gursky gaan maken. Uitgangspunten biedt Erik ons wel aan. Allereerst abstractie. Nu is mij dat niet geheel vreemd omdat ik geregeld in de clinch lig met de horizon. Mijn waterpas laat het bijzonder vaak afweten. Daarnaast wijst E. op het moment. Het kan geen toeval zijn dat de samenloop van de omstandigheid daar een beduidende rol in speelt. Naast het standpunt dan wel het perspectief dient ook nog het aspect van vervreemdend meegenomen te worden. Hetgeen mij regelmatig lukt indien mijn toestel weer over lichaamseigen mogelijkheden gaat beschikken. Kou kan daar een rol in spelen, dan wel omstandigheden die ik niet kan verklaren. Hoewel ik op dit moment niet over die kou kan beschikken (op andere momenten is dit ook niet mogelijk), dien ik me wel te richten naar de opdracht als zodanig. Hetgeen, bij wijze van spreken, geen enkel punt is.
Groot maar toch klein (afstand tot onderwerp). Kan ik eindelijk mijn benepenheid op een hoger plan gaan brengen. In een andere setting zou er sprake kunnen zijn van sublimeren, in deze opdracht geeft dat weinig pas. Kleinburgerlijkheid zou een andere omschrijving kunnen zijn.
Een grondige voorbereiding. Ja, nu vraagt hij me wat. Waar ik de elementen verkies die een rol zouden kunnen spelen, dien ik me nu naar de locatie te begeven alwaar ik mij ga inspannen om dat juiste moment, door een juiste sluitertijd en een juiste iso waarde te laten bepalen. Waar voorheen ASA nog een rol kon spelen ( en dan heb ik het absoluut niet over mijn voormalige laatste werkgever!), wordt ook het werken met een statief, draad- dan wel zelfontspanner een must. Pfoehe, hij vraagt nogal wat. Waar Andreas kan beschikken over een kluwen medewerkers word ik, simpele van geest, verondersteld al deze verschillende rollen op mij te nemen. In het verleden had ik kunnen zeggen dat dit een appeltje/eitje opdracht zou zijn geweest (handig als ik was om die verschillende rollen in een klasse situatie aanschouwelijk te maken), nu vraagt het enige hoofdbrekens. Want…
wat zie ik voor mij”! Als ik stel niets, gaat die vlieger niet meer op. Neen André K. die vlieger gaat in Space ook niet op! Tenminste, voor zover ik weet heeft hij hier nog geen enkele melding van gemaakt. De scherptediepte. Ook daar heb ik minder maar mijn toestel meer moeite mee. Dat zegt dus niets over mij. Edoch, daar ik deel in het geheel valt me dit wel weer euvel te duiden! Dat ik dat mezelve dan weer kwalijk neem, spreekt eigenlijk voor zich. Maar ook daar doe ik net zo vrolijk aan mee!


iGer.nl
Ik mag dit keer geen plagiaat gaan plegen. Waar Erik uitspreekt iets oorsponkelijks tegemoet te willen, zou ik er het liefst een knipoog in willen verwerken. Beeldbewerking is niet, zeg maar, mijn ding (gebruik ik ook eens die, zeg maar, vermaledijde uitdrukking. Want dat, zeg maar, de opdracht nog enige tijd in de week zal gaan liggen…