Amarillingen

Het staat er zo schoon! 

Integriteit. Verdraagzaamheid. Rentmeesterschap. Dienstbaarheid. Humaniteit.

In potloodschrift ter rechterzijde. Waarbij ieder woord een ander schrift laat zien. Alsof hier een brainstorm aan vooraf is gegaan. Of een ontmoeting ergens op een heide. Waarbij plannen werden gemaakt. Misschien wel plannen werden gesmeed. Om tot een nog groter geheel te komen. Maar in 2005 stonden de zaken er nog ietwat anders voor. Ook toen was sprake van een ronde waarbij de banken een belangrijke rol kregen. Ook toen was sprake van een financieel tekort. Maar toen waren andere bestuurderen nog aan het bewind. Een Jan van Setten. Een Leo Lenssen in de rol van adviseur. Nadat hij in 2004 was teruggetreden als bestuursvoorzitter. Had Bert Molenkamp mogelijk al zijn opwachting gemaakt. Waren de panden, in 1997 goed voor 40 miljoen gulden, mogelijk al onder een leaseconstructie komen te vallen. En was het Christelijk gedachtegoed nog steeds gangbaar. Waarbij de rechterhand nog steeds van de linkerhand te scheiden bleek…
Een rapport van de onderzoekscommissie onder leiding van Femke Halsema over vermeende misstanden bij Amarantis onderwijsgroep bekeek acht signalen van mogelijk strafbaar gedrag. Een betaling van 210.000 euro aan een bouwbedrijf bleek niet goed uit te zoeken. De andere zeven gevallen waren geen overtreding van de wet, maar zeker niet netjes, zo concludeert de commissie. Zo is daar bestuurder Jan van Setten, die twee leaseauto’s en een ov-jaarkaart had en ook aannemers met wie hij voor Amarantis te maken had zijn huis liet opknappen. “Niet passend bij zijn functie en verantwoordelijkheid, maar niet onrechtmatig”, concludeert de commissie.
Ook is gekeken naar Leo Lenssen, die na zijn terugtreden als bestuursvoorzitter in 2004 nog jarenlang tegen hetzelfde salaris aanbleef als adviseur. De aard en omvang van de te verrichten werkzaamheden waren onduidelijk. Toch kan de commissie niet zeggen of de uitgaven (een jaarsalaris van 140.000 euro exclusief een onkostenvergoeding en leaseregeling, maar duidelijk onder de Balkenende-norm!), disproportioneel zijn geweest. Strafbaar is het in elk geval niet. Dat geldt ook voor voormalig bestuursvoorzitter Bert Molenkamp, die een pand kocht van zijn aanstaande werkgever. “Niet verstandig, maar ook niet onrechtmatig.”
De commissie pleit voor een cultuuromslag binnen het onderwijs. “Dat iets mag en kan binnen de wet – zoals het gebruiken van twee leaseauto’s en een ov-kaart – wil niet zeggen dat je het ook moet doen. Zeker niet binnen publieke functies”, zegt Halsema. Een van de aanbevelingen die de commissie aan de minister heeft gedaan, is bestuurders een eed laten afleggen bij benoeming, waarin ze beloven zich netjes te gedragen.

Er wordt wat afbeloofd als het aan het tweede kabinet Rutte ligt. Bankiers, bestuurders, managers en straks nog alle ondergeschikten die geregeld op de werkvloer komen te verkeren. Gelukkig loopt het aantal werklozen op, zodat hier minder tijd aan besteed hoeft te worden. Ambtenaren en dienstverleners zullen volgen, voor zover zij al geen belofte dan wel eed hebben afgelegd. Kamerleden, handelaren, midden- dan wel hoger- en lagerbetaalden, schuldenaren en schuldeisers, mannen, vrouwen en kinderen, kreupelen en meervoudig gehandicapten, verslaafden en afgekickten, gereclasseerden en geklassificeerden, boterhambeleggers en geen ontbijters ontkomen hier niet aan. Huizenmelkers en slopers, krakers en antikrakers, voor- en tegenstanders tegen of voor wat dan maar ook, ontkomen niet aan de nieuwe wet op de belofte. Simpelweg omdat de belofte dwingt tot het maken van schuld. Hetgeen dan weer goed is voor de staatskas. Opdat op een ander moment de ruif weer kan worden geledigd. Waardoor de cirkel niet alleen rond hoeft te zijn, maar zich ook nog eens vicieus manifesteert. Onder de noemer dat iedereen daar baat bij heeft. Tenzij wordt geopteerd voor een varken, nu het paard het rund op een andere plek heeft gezet.

Ieder mens is gelijk; maar sommige mensen blijken meer gelijk dan anderen…