Amarantis

‘Neen, zeg maar niets meer. Houd nu maar even je gemak!’ En ik maak het me gemakkelijk. Kijk maar: …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………. en toen…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… kwam ik zomaar……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………. maar dat kon ik nog………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… tot op een dag, ergens………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….. een geluid mijn oren teisterde zonder…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………. dus ik geloofde niet……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… en ik verliet de ruimte!
Nu eens kijken op welk spoor ik de ander heb weten te zetten. Voor zover er van een ander sprake kan zijn! Mogelijk een invuloefening voor de voormalige bestuurders van Amarantis…”! Ik houd mijn oren open en mijn hart voor hen vast. Zo’n Leo, zo’n Jan, zo’n Nico en niet in de laatste plaats zo’n Bert! Laat staan hun directe klonen, knechten en medelopers..