Alvorens…

Je ziet het niet. En toch gaan er weer de nodige modellen de deur uit. Geen karrenvrachten, maar toch zijn het niet de eerste de beste ooit aangeschafte modellen in die verschillende schalen. Ze hebben nooit te pronk gestaan, zijn zelden uit de doos gekomen en als dit al het geval was, hooguit voor tijdelijk. Tijdelijkheid gevolgd door een bewaarzucht waar eigenlijk geen kruid tegen op gewassen was. Hebzucht speelde ongetwijfeld een belangrijke rol en daarbij speelde in de regel geld geen rol. Hoewel, ook ik ging weleens gebukt onder een vorm van schuldgevoel… Want de vraag wat ik er in godsnaam allemaal mee zou doen, die vraag bleef ik in de regel schuldig. Er is echter nog een enkel probleem: er blijft nog genoeg andere meuk over. Postzegels, circus en aanverwante, boeken en tijdschriften die de loop der tijd hebben doorstaan en zich gelaten opmaken voor het moment dat ook deze in de papierbak tot recycling zullen worden veroordeeld. Want wie kan ik nog een genoegen doen met achterhaalde informatie, modellen die reeds lang geleden uit de productie zijn genomen, laat staan lege dozen die als wezen zijn achtergebleven in de periode dat ik er een begin mee heb gemaakt. En toch… blijven een aantal modellen nog steeds achter, ket moment van scheiden komt wel dichterbij maar zover is het nog niet. Modellen met OVP hetgeen staat voor Originele Ver Pakking, modellen waarvan slechts kortstondig modellen zijn gemaakt en waar de geaarde liefhebber reeds zijn lust op heeft weten bot te vieren. En dan kom ik nog eens aankakken met verwachtingen die niet overeenkomen met de realiteit van alledag. Te hoog ingeschat, te laag geboden om niet veel later alsnog te besluiten om ze tegen elke prijs dan maar van de hand te doen. First Gear met een Nederland model van een Mack met een lowboy trailer, Franklin Mint met een Rolls Royce met een boattail kofferdeksel, een Cord maar nog niet die Studebaker Champion uit 1947 waar ooit mijn vader in reed en die wij troffen in Utah in 1979. Of die Simca Aronde, wat mijn eerste auto was tot het moment dat de banden dienden te worden gewisseld en de bouten spontaan afbraken. Met de hand Paars en Groen geschilderd en uiteindelijk van het terrein van het Provinciaal Ziekenhuis Santpoort verwijderd. Toch nog maar wat foto’s nemen alvorens…