Alleen staand…


IMG_0153 (1)
Maak het maar eens mooi, man. Ik geef het je te doen. Want stel dat het tegenvalt, waar kan het mooie dan gebleven zijn” Door dit te stellen loop je de kans dat de teleurstelling groot is. Daar zul je verder mee moeten leven, tot de dood erop volgt. Dramatisch” In bepaalde zin wel, in andere zin is het stomweg een gegeven. Wie maalt om deze gebeurtenis” Schrijver dezes” Niet bepaald. De ander” Neemt kennis van dit gegeven en gaat verder op de weg die is ingeslagen. De ingeslapen weg wordt mogelijk vervolgd en het blijft verder om het even. Geen vlieg die kwaad wordt gedaan, laat staan dat de voorbijganger hier kennis van neemt. Ook deze is het waarschijnlijk om het even. Mogelijk dat sprake is van een herhaling en zo terug lezend is er zeker sprake van een herhaling. Van het voorafgaande” Neen, want door de regels die vooraf zijn gegaan is er sprake van een ander moment, in een schijnbaar vergelijkbare omstandigheid. Waarbij de woorden schijnbaar en omstandigheid het verschil bepalen. En juist door deze bepaling heeft het er veel van dat…
het scherm is blanco, mijn brein probeert iets te bewerkstelligen wat ogenschijnlijk nergens op slaat. Een vorm van hersengymnastiek, een manier om grijze cellen in beweging te brengen met een bepaaldelijk onduidelijk doel. Ik hoef geen middelen heilig te verklaren laat staan dat ik een doel dien dat van betekenis zou kunnen zijn. En of ik op deze manier slim bezig ben, ook dat is maar de vraag. Ik sta versteld. Versteld van de wijze waarop mijn vingers zich over het toetsenbord bewegen versteld omtrent de wijze waarop woorden in dit geheel een plek weten te vinden. Verbazingwekkend eigenlijk dat dit geheel in mij met mij kan plaatsvinden. Sta daar niet altijd bij stil, neem nu echter de tijd om daarbij stil te staan. Realiseer me dat ik eigenlijk iets anders in deze tijd kan gaan doen, maar maak juist nu gebruik van dit moment, van deze gelegenheid. 84 is zij geworden vandaag. Staat nog volop in haar leven, maar heeft gelijktijdig velen weg zien vallen. Eenzaam” Dat weet ik niet. Zij slaat zich door de dagen heen. Gelijk zij zich al vele dagen door de tijd heeft heengeslagen. Geniet van de dingen en van de mensen om haar heen. Maar wat zij op die andere momenten denkt, dat weet geen een. Dat is van haar. Dat is voor haar. En dat brengt mij terug bij ALLEEN.
Alleen / smeert hij een boterham / Alleen / drinkt hij z’n thee / Alleen /pakt hij z’n grijze jas / z’n aktetas // Alleen / gewaagd aan alle anderen / Alleen / aan zijn bureau / Alleen / staand drinkt hij een glas // Alleen / maar weer naar bed / Alleen / slaapt hij wat moeilijk in / Alleen / staan in de nacht / Alleen / is veel ineen.
En waar veel zielen zijn kan zelfs de vreugd het af laten weten…