Afgunst.

Het is niet altijd zo als je denkt dat het is. En dat geeft te raden. Wanneer je je in je hersenpan druk maakt omtrent de dingen die je op je programma hebt staan, daar uitvoering aan gaat geven, loop je de kans dat de kermis alsnog koud is. Nu weet ik wel dat de uitvoering van de kermis kaas anders is gaan lopen dan ik mij had voorgesteld, dat neemt niet weg dat het geheel toch een bijzonder goed indruk op de ander maakt. En wanneer die ander met een groot genoegen zijn deel in ontvangst neemt, kan ik niet meer dan tevreden zijn. Geregeld lees ik de laatste tijd iets omtrent de weg die bewandeld dient te worden en ga voor het gemak voorbij aan het doel wat ooit gesteld is. Wat dat betreft is er weinig nieuws te melden maar toch heb ik de neiging om deze overweging toch naar voren te brengen. Het is zo vanzelfsprekend, maar als anderen het hebben over ‘targets’ die behaald moeten worden, bekruipt mij toch een gevoel van benauwdheid. Wat ben ik dan blij dat ik niet meer deel hoef te nemen aan die ‘ratrace’ die zich elders voordoet. Mij blijven slapeloze nachten bespaard, hooguit maak ik me druk om een boek binnen een bepaalde tijd tot mij te nemen, dan wel uit te lezen. En dat gaat me in de regel goed af. Anders ligt het op het gebied van mijn dichtkunst, waar ik met bewondering naar het werk van anderen kijk. Probeer ik me met een kwinkslag een poging te wagen om met mijn beperkte woordenschat toch iets zinnig te berde te brengen, gaat een ander hier dieper op in om zijn poging van een vergelijkbare diepgang te voorzien. Dan komen ook een tweetal tegenstrijdige gevoelens boven drijven: bewondering en een mate van afgunst. Oh, wat zou ik dan graag… maar dat is mij helaas niet gegeven. Dus doemt er maar een conclusie op: ik heb me daar maar bij neer te leggen. Wanneer ik me daarbij neerlig kan het haast niet anders dan dat ik mijn grenzen van kunnen heb bereikt en dat het mij niet gegeven is om tot andere woorden te komen. Dus schrijf ik mijn belemmeringen dan wel beperkingen op deze manier van mij af. Het is nu eenmaal niet anders en ware het anders… dan had ik waarschijnlijk dit bovenstaande niet hoeven te schrijven!


IMG_9776


IMG_9777