Afbuiken

Het zijn onmogelijke mogelijkheden die worden geboden. Of misschien is er sprake van mogelijke onmogelijkheden. Je hoeft maar te knikken of je personal shopper gaat er met jouw toezegging vandoor. Of je kiest wat, neemt wat, proeft wat of doet wat en de verkoper zal je attenderen op het feit dat er nog veel meer mogelijkheden zijn, ongekende mogelijkheden en over de mogelijke beperkingen wordt in de regel niet gesmoesd. En alles onder de noemer dat het ook dit jaar maar een keer Kerst is, dat je je dit keer wat meer kunt permitteren door de worden die Rutte III ons heeft voorgehouden, dat de rente nog steeds dramatisch laag staat en dat geld lenen nu eenmaal veel minder kost dan dat het in het verleden kende. En waar het niet lang geleden nog om het omdraaien van een enkel geldstuk ging, blijkt nu dat geld nog steeds kan rollen, tenzij je iets doet met een pasje. Want daar stond ooit een getal, toetste je wat cijfers in en kwam al snel een akkoord tevoorschijn. Ik vind het nog steeds heel prettig dat ik over concreet geld kan beschikken, sta versteld over de hoeveelheid pasjes die ook nog eens in die knip zijn te vinden, weet dat alle waar voor geld ter beschikking staat en dat goedkoop zich in de regel als duurkoop manifesteert. En waar op een zeker moment de prijzen worden gehalveerd, loop je de kans om alsnog met een kater naar huis te gaan. Nu weet ik wel dat de Partij voor de Dieren daar weinig ophef van zal maken, dat de gebraden ganzen en kalkoenen niet allemaal geschikt zijn voor de ovens die zijn ingebouwd en dat het nog een hele kluif kan zijn om het overgebleven vlees van die hoogtij de rest van de week op een aangename manier te verorberen, dat zal de Fazant zonder zuurkool, de kwartel en de patrijs verder een biet zijn laat staan dat het overige wild zich in een ragout laat verwerken. En dat gelardeerd met een overvloed aan drank. Waarbij de Irish Coffee wat mij betreft als afsluiting geheel en al op zijn plaats is, na eerst van een eenvoudige garnalencocktail genoten te hebben… Ik bedoel maar, het kan niet op en ik betrap mezelf dat ik net zo hard meedoe in die wedren omtrent die komende dagen, gek als je wordt gemaakt door alle reclames die je van alle kanten bereiken. De een pakt nu eenmaal nog feestelijker uit dan dat de ander doet. En dan komt straks die andere kater. Wanneer je in januari wordt geconfronteerd met het bedrag dat dan aan het einde van de maand op je rekening komt te staan. En waar je verkeerde in de veronderstelling dat het feest wat jou betreft al in december is geworden, wordt het uitbuiken, het afbuiken, het verwijderen van al die overtollige vetrolletjes opeens een heel ander verhaal. En dan wacht de sportschool die heeft besloten om de prijzen eens te gaan verhogen en trappen wij daar met open ogen in. Trek de knip maar weer!