A’dam deel I

Door 29 september 2012

‘Wat dach’ie van een daggie Adam?!’, schreef ik terug. Het was dan ook heel bijzonder om met onze jongste dochter een dag door Amsterdam te lopen. Niet eens slenteren. Niet eens winkel in dan wel winkel uit te gaan. Maar ons te verbazen. Over wat Amsterdam niet allemaal in de aanbieding heeft: Gucci, Louis Vuitton, Hermes als binnenkomertje in de Bijenkorf, uitsmijters tegen onaantrekkelijke prijzen, laat staan beveiligers die, in zwarte pakken gehuld, het uitgaande publiek met de ogen weten te volgen en door de poortjes door laten gaan tot… daar een signaal wordt afgegeven. De lokroep van die grote stad, die in het niet valt als de naam van bijvoorbeeld New York valt. Parijs desnoods, laat staan Rome…

De warme buurt, waar de Zeedijk steeds meer furore maakt. De vele Chinese eethuisjes. De geur van Hash, de mannen die zich in die buurten ophouden. Een enkeling die met zijn dochter daar lijkt te zijn verdwaald. De Damstraat. Even buurten in een voormalige Aziatische winkel, die zich ook heeft gestort op fantasy figuren. Waar het niet toegestaan is te fotograferen. Waar wij ons dan ook aan houden, hoewel juist dan de knop begint te prikkelen.

Die man aan de gracht die juist vandaag een open huis houdt. En ik slechts ben geinteresseerd waar zijn geraniums op uitkijken. Die afvalbak, waar de verzamelde rotzooi van een week puinruimen, het weekend ietwat troosteloos ingaat. Het kijken, het kiezen en het mogelijk aanschaffen wat dan toch nog plaatsvindt. Amsterdam. Ik denk erover om die impressies voor de nacht te laten bezinken opdat morgen…

wat zal er schuil gaan in de ruimtes na die trap…?!

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op zaterdag, 29 september 2012 om 21:13 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.