9288


iGer.nl
Altijd weer spannend wanneer de eerste zin op dit medium verschijnt. Wanneer de maagdelijkheid geschonden wordt. Want schenden doe ik dit. Omdat het vrijwel onmogelijk is om, in een soort van geheimschrift, mijn gedachten wereldkundig te maken. Hoewel het blanco werken van ooit een schilder in het Kroller Muller mij ooit aan het denken heeft gezet. De dame die de tijd nam om het tekstuele bordje op het blanco doek te projecteren. Zelfs zover ging dat zij het beekje hoorde ruisen, de bladeren zag bewegen en het gras van een tint wist te voorzien. Mij, in sprakeloosheid, verbouwereerd liet staan en ik niet veel later haar sporen heb uitgewist.
Sporen zou de titel kunnen zijn. Of iets wat doet denken aan een verlaten pad. Waarbij de weg van hier naar ginder zich laat raden. Het ook een mogelijkheid zou kunnen zijn om ginder hier te laten verschijnen. Zoals ik mocht ontdekken op de Floriade. Het gewone van een raadselachtige toef weet te voorzien, gelijk een lekkerbek zich in de rol van kokkie weet uit te leven. Met een snufje van dit en een snoefje van dat, drie zoutkorrels verder en het gemak waarmee de witte truffel over het gerecht geschaafd wordt… Wanneer knorrige zwijnen zich over parels heen buigen en de boer niet bij machte is dat witte dan wel zwarte goud op tijd de grond uit te halen.
Niet dat het er ook maar iets toedoet. Niet dat ik, door vandaag na te laten, zomaar een dag weet over te slaan. Want zomaar een dag overslaan zou een nagel kunnen worden. Een dag die zonder enig teken in het totaal verdwijnt. Hetgeen ik dan als een gemis zou kunnen gaan ervaren. En dat wil ik mezelf niet aandoen. Dan zou ik het idee kunnen hebben mee weg te kwijnen. Op een dag als vandaag. In afwachting van de dag van morgen, laat staan nog even stil te staan bij de dag van gisteren. Dagen waarop ik bewust heb nagelaten deze van enig beeld materiaal te voorzien. Waarbij beeld ondergeschikt is aan tekst. Waarbij de rijkdom van woorden overschaduwd zou kunnen worden, dan wel dat woorden de beelden zouden overschreeuwen.
Ben ik een kniesoor, een lapzwans, een over de houdbaarheidsdatum verkerende oudere jongere” Een zeikerd, een miesgast, of woorden met een vergelijkbare strekking” Nadat ik gisteren dat pleidooi heb gehouden omtrent het verbeteren, doe ik er vandaag nog veel minder aan. Misschien ben ik op zoek naar een podium, alwaar ik mijn verdoemenis in het openbaar kan gaan verkondigen. Mogelijk stond dat in Venlo op mij te wachten: dan moet het vandaag maar gebeuren. Mijn optreden in een leeg openlucht theater, men een leeg podium en slechts een technicus die bezig is de laatste aansluiting te plegen. En dan ontdekken dat…


iGer.nl