700! Ja, en…

En als ik er nu eens meer van vind” Wel iedere keer hetzelfde en gelijk dat ietwat andere perspectief. En daar de fantasie eens op loslaat. De zon doet zijn best. De schildering doet denken aan een aquarel. Het licht kan niet zuiverder voor een dag in februari. En Rembrandt laat zich raden. De tegenstelling komt tot lijnen. En waar de lijnen elkaar raken is sprake van de ommekeer. Het punt waar voor- in achterkant overgaat. Of net andersom. De vraag rijst. Welke”
Of dit weer aan elkaar te koppelen valt.


iGer.nl
Of laat het zich ontkoppelen” Op een zijspoor manoeuvreren” Eindbestemming bereikt. Tijd voor achterstallig onderhoud. Of het moment waarop ‘het’ wordt overgegeven. Aan weer en wind wordt blootgesteld. Waar de tand des tijds zich opmaakt. Om langzaam het vlees te verorberen. De verf van de huid af te scheuren. De schimmel de gelegenheid biedt. Hout dat zich laat vermolmen. Ijzer dat doorroest. Een klinknagel die breekt. Gaten die zorgdragen voor een doorkijk. Een ongekende doorkijk. Een andere dimensie aan dit tafereel weten toe te voegen. De zon die ongenadig brandt. De wind die ongenadig schuurt. Het weer dat het geenszins af laat weten. En de mens die zich niet om dit geheel bekommert. De mens die zucht onder de eigen draaglijke last. De ondraaglijkheid verre van zich hout. Dagelijkse beslommeringen. Werken, eten, drinken en slapen. De zorgen van alledag: de kinderen, school, de overblijf, de sport, het uitgaan en het gevaar wat op ieder hoekje kan gaan loeren. Althans volgens de krant. De bladen die ons een opinie voorhouden. De mening die wordt gevraagd. De enquête die gemiddelden naar voren brengt. De grote gemene deler die zich hieraan houdt. De gang van de gemiddelden. De norm die bepaalt. En cijfers die dit staven. Weten waar je aan toe bent en de wet di ervoo zorg draagt dat je je hieraan houdt. Want stel je nu eens voor…


iGer.nl
‘Ik schiet uit mijn slof. Ik schiet uit mijn tuig. Ik schiet aan alle kanten uit de voorspelbaarheid. Laat alle poppen dansen. Ga er met de eerste de beste dol vandoor. Laat mijn tranen overvloedig lopen. Maak van mijn hart geen moordkuil. En sla er alle kreten uit. Doop mijn frustraties in giftige inkt en laat de letters eindeloos in elkaar overvloeien. Weet van ellende geen weg meer met mijn woede. Ga er dan ook als een ongeleid projectiel vandoor. Kwam zonet nog oele tegen , sprak hem aan en verloor hem in een nanoseconde. Blijf nog zoeken naar de draad en weet er geen touw meer aan vast te knopen. Ga naar de ‘galebieze’ en weet me absoluut geen houding meer te geven. Geef acht en tel tot drie. Sla voor het gemak de sla maar over. Heb weet van een ijsberg en maak me klaar voor de duik. Onder water is het heerlijk toeven. De moederschoot doet mij verlangen naar ooit. De streng wentelt zich om mijn nek. Langzaam wordt mijn keel dichtgesnoerd. Ik weiger nog langer adem te halen. Ik sterf een langzame dood.’


iGer.nl
Een verhaal wat zich nu voordoet. En waarbij ik mijn geestelijke sluizen volledig heb geopend. Wel degelijk een appel doe op mijn onderbewustzijn. Wel degelijk ook recente informatie in de woorden hierboven heb gestopt. Als tegenhanger voor dei zes interviews die ik las. Mensen van ongeveer mijn leeftijd. De groep babyboomers dus. Drie mannen en drie vrouwen die hun geluk etaleerden. Geluk dat zich laat delen. Geluk omdat het financiële voordeel als nadeel voor een ander uitpakte. Geluk in de liefde toen een tweede poging werd ondernomen. En nog wat meer. Triviaal natuurlijk, maar wel oprecht. Het was nog een ander die de woorden noteerde. En de onbevangenheid van ooit mogelijk heeft ingeruild. Naliet om zich schuldig te maken aan projectie. Af moet gaan op de feiten die hem of haar werden voorgeschoteld. Of zich instinctief aan die zuiverheid wist te houden. Intuïtief desnoods.
Ik in een rol kruip. Een rol die doet denken aan denken. Hoe kan het dat mijn gedachten nog steeds een loopje met mij nemen” Hoe kan het dat andermans gedachten nog steeds in mijn gedachten naar voren kunnen komen” Mijn gedachten” In hoeverre zijn mijn gedachten wel mijn echte authentieke gedachten” Hoe zit het precies met oorspronkelijkheid” En wat weet ik van die oorspronkelijkheid te brouwen” Dit geouwehoer” Deze taalverkrachting” Deze onzuiverheid van geest” Dit verhaal” Gebaseerd op vooronderstelde indrukken” Ach, wat mij betreft schud je voor vandaag wat meewarig. Desnoods met het hoofd. Kijk dan niet vreemd op als je knikkers hoort rollen. Grote kans dat die toch van mij afkomstig zijn…


iGer.nl

~

De meest wijze man is alleen maar een jongetje dat zijn volwassenheid betreurt.

~