7 mei Dag van Ruud Schmitz / 12 mei sterfdag Florence


iGer.nl
Nooit geweten! Het heeft dan ook iets weg van een openbaring. En voor ik mij waag aan een uitspraak omtrent het vers en dit gepaard laat gaan van een nummer, is het meer wik ipe dia dewelke uitsluitsel biedt. Of bood liever gezegd. De aanleiding liegt er dit keer niet om: Ruud Schmitz. Nu weet ik wel dat wel vaker integrale delen van deze man mijn revue zijn gepasseerd, maar het moet mij van het hart dat ik een mogelijkheid zie zijn frustratie omtrent zijn ver jaar dag toch enigszins van een feestelijk tintje te voorzien. Ik wil heel graag een van mijn Internationale dagen met hem delen! Niet direct in letterlijke zin edoch meer in symbolische zin. Want juist zijn stuk heeft mij geraakt. Dien ik echter wel terug te gaan in de tijd. Welnu, laat ik Ruud zelf aan het woord. Of, liever gezegd, aan de schrijf…
FRUSTRATIE
Allereerst, bedankt voor de tips en recepten over de rosbief (zie deze rubriek van dinsdag). Alleen weet ik nog niet waarom ze die huishoudfolie er overheen trekken. Niettemin ben ik door u wel wat wijzer geworden. Een lezer voeg zich af of er geen leukere onderwerpen zijn dan mijn frustratie. Zeker. Mijn andere frustratie: roomboter. Jaren geleden heb ik er al eens over geschreven, maar de ‘ware klont’ heb ik nog niet gevonden. Gek eigenlijk. Er zijn smaaktests van de meest vreemde zaken (wat is de lekkerste sprinkhanenlolly, bij wijze van spreken), maar nergens kom ik een roombotersmaaktest tegen. En kom nu niet aan met een Eko-keur of Demeter. Ik ken ze allemaal.
Voor echte roomboter mag u me wakker maken (Van de voormalige CZ Lutjewinkel, in een kartonnen omdoos ten tijde van het boek: ‘De bonte droom van het circus’, te sparen door rijkskeurzegels op te sturen en tegen betaling plaatjes te ontvangen…). Maar vervolgt Ruud:
Maar ik slaap nog steeds fantastisch, want ik ben die heerlijke smaak van vroeger nog niet tegengekomen. Ook niet bij de boer. Ik mis de smaak van vroeger. De nostalgie. En vooral, de pre-pasteurisatietijd. De enige echte boter schijnt Leidse boter te heten. Niet gepasteuriseerd. Maar waar haal je die in de regio” Bij Blankendaal uit de Piersonstraat schijn ik de boter te kunnen bestellen. Wellicht tot gauw. Maar als u een adresje voor me heeft” Dan vertel ik binnenkort over mijn derde frustratie: de wereldvrede.

“Schrijft Ruud op zaterdag 5 mei. Om dan maandags te vervolgen met

NAAKT
Weet u wat voor dag het is vandaag” Een dag van niets. En op die dag ben ik geboren. “…………….
Dank u, maar ik blijf bedroefd . Elke dag is een dag, maar vandaag is het geen dag. Een dag zonder thema. Gisteren was het de dag van de lach. Ik heb me rot gelachen. Morgen” U wilt het niet weten. De dag van het levenslied. Maar altijd nog beter dan mijn dag. De dag van niks.
Was ik wat eerder geboren, dan vierde ik mijn verjaardag op de dag van de persvrijheid. Daar zou ik trots op zijn geweest. Een maand eerder, en mijn dag was de dag van de schoenmaker. Maar zelfs dat niet. Hadden mijn ouders eerst niet even op de kalender kunnen kijken voordat ze aan mij begonnen” Te veel moeite zeker.
Al hadden ze het twee weekjes uitgesteld, was ik geboren op de dag van de hoogbegaafdheid. Hoe toepasselijk wil je het hebben. Kijk, mijn dochter is geboren op de dag tegen de vrouwenbesnijdenis. Ja, oke, ik weet het, maar het is wel een dag.
En ik” Niks. Twee dagen eerder en ik ging jaarlijks uit de kleren tijdens de dag van het naakt tuinieren. Heeft u daar een beeld bij”
Ach, misschien is het ook maar goed zo.
Vanwaar deze beide stukjes” Simpel. Op mijn ver jaar dag kan ik kiezen. Van de een heeft Ruud al melding gemaakt, terwijl de ander indirect aan de orde kwam. 6 mei kenmerkt zich door de Internationale Dag van de Lach (Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd. Vrij naar Charles Chaplin). Juist dat heeft Ruud wel gedaan: zich rot gelachen. Daarnaast staat 6 mei in het teken van de Internationale Anti-Dieetdag. En ik betwijfel het niet dat juist die dag nog een kans bij Ruud maakt. Gezien zijn voorkeur. Een sjekkie en een biertje, naast een eenvoudige doch voedzame maaltijd houden zijn lichaam in stand. Fysiek heb ik geen twijfels: voor zijn geestelijk welzijn durf ik echter, op dit moment, niet in te staan.
Waar ik wel voor insta is de datum van dit schrijven: de sterfdag van Florence is ooit uitgeroepen tot de Internationale dag van de Verpleging. Of dit vandaag ook met een traktatie gepaard is gegaan”””” Ik zet daar de nodige vraagtekens bij. Mocht iemand Ruud in de aankomende tijd zien dan wel spreken: attendeer hem op dit feit. En mocht er dan nog tijd overblijven: geen drankje dit keer, want zijn prijscadeau is zojuist gevallen…


iGer.nl