3/1heid

20091218-1261176210N1812bes637

En als ik er nu eens drie vind” Een soort van drie eenheid.
Of zou dit aan elkaar kunnen worden gekoppeld”
Of gaan ontkoppelen. Gelijk de drie Koningen die wijzen.
Naar het westen” Want zij kwamen uit het oosten, alwaar de zon opkomt. De zon die zich vandaag liet gaan.
Vandaag behoort ook alweer tot het verleden. Noem het gisteren. Of de dag daar weer voor. Eergisteren.
Ook een woord wat zich laat delen. Eer gisteren! Wat taal vermag. Of wat taal juist niet vermag.
Het doorbreken van de stilte. Het opheffen van de zwijgzaamheid. Het breken van een gelofte.
Neen, niet van armoede. De gelofte van zwijgzaamheid.
En dat gedurende een heel mensenleven. Leven op een ander plan. Geen geruzie en geen discussie.
Geen gedachten overluid uitspreken.
Geen woorden van liefde en hartstocht.
Geen geladenheid en zeker geen gelatenheid.
Geen gelach en geen geween. Hoewel gewoon geween.

Waarom zou wenen niet kunnen”
Of is het de traan die de emotie onuitgesproken kenbaar gaat maken” De donkere dagen.
De andere gedachten. De momenten die, als juweeltjes, dringen om in een lijstje te worden geplaatst.

Die doodgewone dingen. Die alledaagse dingen.
Die doorsnee dingen. Die dingen die vanzelfsprekend zijn.
Of vanzelfsprekend lijken te zijn. En dit eigenlijk niet zijn.
De dingen waaraan getwijfeld kan worden.
De keuzes waarbij je weifelt. Of toch maar door gaat.

20091218-1261176362N1812ka643

Op de ingeslagen weg. De zoektocht naar het doel.
Een zeker moment. Een glazen kastje met bewaardromen.
Zichtbaar, niet tastbaar. Onhoorbaar, niet voelbaar.
On echt. Of echt” Onkwetsbaar” Kwetsbaar” Ongenaakbaar”
Bruikbaar” Maakbaar” Naakbaar” Laakbaar” Draagbaar” Gangbaar”
Weer wat woorden. Wie HET weet mag HET zeggen!
Woorden als vergeet mij niet. Als lelietjes van dalen.
Woorden als
IK MIS JE!

Als
je mij nu vraagt
wat ik bedoel,
moet ik
het antwoord
schuldig blijven.

Ik mis je!
Snap je dat”

LIEVER

Liever loop ik een
straatje om
liever loop ik met
een boogje
liever loop ik van
je weg, nog
liever hoop ik dat
je zegt

blijf je”

Onderweg
valt zoveel te
beleven;
iedere dag
verheug ik me op

onder
weg.

Om even de gedachten te bepalen.
Om even de gedachten af te leiden.
Om even om het even even weg te geven.
Om even mijn even mee te geven, voor als je onderweg bent.
Om even wat andere zinnen mee te geven,
al was het even om dat gevoel weer weer te geven: leven!
Nu kijk ik daar met wat andere ogen naar. Over welke drie eenheid zou het kunnen gaan.
De wijsheid, dwaasheid en rechtvaardigheid” Zou kunnen!
Omdat dit kan het volgende:

– op weg naar de wijsheid is de eerste stap stilte, de tweede luisteren, de derde onthouden,
de vierde oefenen en de vijfde onderwijzen aan anderen.
~
– Wijsheid is po”zie die zingt in de geest.
~
– De meest wijze man is alleen maar een jongetje dat zijn volwassenheid betreurt.
~
– Een wijze onderscheidt zich van andere mensen niet door minder dwaasheid, maar door meer verstand.
~
– Als een dwaas zou volharden in zijn dwaasheid, zou hij wijs worden.
~
– De uiterste grens van wijsheid wordt door het publiek dwaasheid genoemd.
~
– Hollanders zijn bulldozers van rechtvaardigheid.
~
– De vrijheid om zichzelf te zijn is de hoogste vorm van rechtvaardigheid jegens anderen.
~
– Als rechtvaardigheid verloren gaat, heeft het geen zin meer dat mensen op aarde leven.
~

Wijsheden in een uitermate wijs heden. Een heden waar naar verleden gewezen wordt.

Zoals ik naar gisteren kan kijken. Zoals ik naar gisteren wil wijzen.

Ik wees naar gisteren en herhaal dit vandaag…

20091218-1261176524N1812pegels633