Maand: juni 2020

het staat: ZWART op WIT 7

DUIDELIJK!

MORGEN! Dan mogen we weer meer. Dan vliegen we er weer uit, gaan naar andere landen, zoeken de zon op die het voor nu weer even af laat weten, houden we die afstand wat minder in de gaten, drogen we de handen thuis wel weer af, gaan de karren bij de supermarkt niet eerder in beweging dan dat we daar een muntje hebben ingelegd, weten we van wanten door handschoenen aan te trekken en zullen de aanbiedingen met een gedeeltelijk verhoogde prijs toch wel weer in boodschappentassen verdwijnen.


Want linksom dan wel rechtsom, de consumptiemaatschappij zal de nodige offers gaan vragen, nu er zoveel te brengen is. Niet alleen om scheefstand recht te zetten, de muren van zaken die op omvallen staan, de poorten zijn geopend om meningsverschillen de nek om te draaien en wanneer het om protesteren dan wel demonstreren gaat, ook die zaken zullen op termijn weer de nodige aandacht krijgen gezien het feit dat de zomer ook garant blijft staan voor de zogenoemde ‘komkommertijd.’


Scholen gesloten nadat zij ternauwernood geopend zijn, de vakanties die van overhand geregeld zijn, met verkiezingen voor de deur die ervoor zorgen dat niet alleen de eerste de beste, haantje de voorste, het braafste jongetje uit de klas, het mooiste meisje van een andere klas, het nachtegaaltje aan de vooravond van een doorbraak, de beste, de grootste, de langste, de simpelste, de eenvoudigste, de handzaamste, de gemakzuchtigste, de luiste, de meest overtuigende, de slimste, de stomste het tegen elkaar hebben opgenomen om ervoor te zorgen dat er weer voldoende beroering in de lage landen ontstaat.


En waar hoofden van leiders in de verschillende landen van deze wereldbol het in hun bol halen om elkaar te beschuldigen van de meest onterende ellende, kan ik niet veel meer doen dan juist voor vandaag, aan het einde van mijn zwart / witte denken deze cyclus te gaan stoppen. Door nog een keer met die bijzondere foto naar voren te komen.


Mijn opdracht zit erop, maar… het zou heel goed mogelijk kunnen zijn dat ik de aankomende tijd nog wat meer kleur in die discussie weet vast te leggen. Op naar 1 juli dus!

ZWART op wit 6

Kan het zo zijn dat kleur in zwart verandert?!

Het is net Hamertje Tik, maar dan met lettertjes. Ik roffel wat op het toetsenbord en sla stomweg ergens onderweg een spijker op z’n kop. Sta versteld van het effect en draal er verder niet omheen op zoek naar een uitgang, terwijl ik net aan het begin ben gaan staan. Om verder te kijken en mijn oog te gebruiken opdat onder mijn hersenpan mijn vingers steeds verder van me af gaan raken. Sta niet stil bij al die synapsen die door mijn zenuwen mijn handen laten gaan, de vingertoppen die slechts simpel te gebruiken zijn om de toetsen te gaan raken, waar ik al eerder het woord raken heb weten neer te zetten.


Opdat de piketpaaltjes in deze de weg zullen gaan leiden, terwijl ik me op hetzelfde moment afvraag waar dit geheel naar toe zal gaan leiden. Een ingang kan een uitgang wezen, de uitgang kan een ingang zijn en een roos zit vaak vol stekeligheden! Dat neemt niet weg dat ik besloten heb om in het najaar op cursus te gaan. Een cursus schrijven, opdat ik mijn stijl kan gaan verbeteren. Misschien komt daar op termijn dan wel meer diepzinnigheid uit voort, of ga ik het sprankelende genieten meer in een verantwoord jasje gieten. Het is soms een kwestie van doen door dingen los te laten, door te laten wat ik gewend was om te doen en dat het hameren door wat krachtdadiger te gaan tikken, nog andere spijkers doet vermoeden dat ik op mijn eigen wijze manier nog daadwerkelijk aan de weg weet te timmeren.

wit op ZWART 5

wit op zwart: gekleurd!

Sommigen weten zich iedere keer opnieuw te overtreffen. Anderen zijn in staat om zichzelf iedere keer opnieuw te ontdekken, terwijl het merendeel van de mensheid zich schikt in de omstandigheid die zich voordoet. En het daar veelal bij laat, niet nieuwsgierig is naar wat de ander beweegt om te doen wat die ander doet. En of het nu een tweetal rijders in een zwarte Ferrari betreft, dan wel een stel dat er niet voor schroomt om in een Canadese jeep door Bergen te rijden, flanerend volk dat de gespierde bruine benen in aangepast schoeisel over de stenen laat lopen, de topjes die achter een sjaal verborgen zijn omdat de wind in het geheel een eigen rol speelt, de terrassen op het grasveld rond de kerk, de ijsjes die niet aan te slepen zijn, het bier dat zich door het dorstige keelgat een weg baant, tosti’s om het even met dan wel zonder ham, kaas dat druipt langs de mondhoeken en belandt op een kin, servetten die het geheel van een rode gloed voorzien door de ketchup die daarnaast wordt aangeboden, eigenlijk doet dit er weinig toe met het oog op het vooruitzicht dat geboden wordt, te weten dat de anderhalve meter nog steeds gehandhaafd dient te worden maar dat voor de rest de eigen verantwoordelijkheid een rol gaat spelen.

Van maximaal dertig naar honderd, van binnen meer naar buiten en wanneer het de overheid gaat behagen om bij een volgende uitbraak een locale lock down in te gaan voeren, de app nog even op zich laat wachten, blijf ik halsstarrig doorgaan met het zwart en wit dat er weinig gekleurd uit gaat zien.

De aanhouder houdt als een volhouder de moed erin!

Scroll Up