Maand: januari 2020

Lekker pielen…

Wanneer je maar een versnelling hebt, hoef je je nooit te haasten. Wanneer er sprake is van een automaat zet je die simpelweg in een stand en is het gaan met die banaan. Wanneer er sprake is van een turbo wordt het verhaal nog weer anders, maar wanneer de overheid besluit om de 100 weer in te voeren heb je niets meer aan al dat geweld dat zich onder de motorkap bevindt. Neem de tijd waarin haast en onoplettendheid ervoor kan zorgen dat je niet langer stilstaat bij alles wat zich elders voordoet.

Zoals vanmiddag, lekker aan het rommelen geweest met Martin die mij de geheimen van zijn expertise heeft onthuld. En dan te bedenken dat hij mij gisteren attendeerde op het feit dat hij vanochtend naar de kapper is gegaan en ik van de weeromstuit een andere barbier heb bezocht. Kan volgens anderen weer voor de kramen langs, zelf dien ik nog even aan mijn coiffure te wennen…


Dat neemt niet weg dat wij lekker aan het pielen zijn geweest en dat op zich, was een waarlijk feest! Wat die tovenaar niet met zijn computer voor elkaar weet te goochelen (neen niet googelen!) is mij nog steeds een raadsel en wanneer ik het resultaat aanschouw zou ik bijkans kunnen bezwijken om ook wat van die kunsten aan te leren, maar… toch maar even niet want eerlijk gezegd hou ik van de realiteit en probeer deze absoluut niet naar mijn hand te zetten. Vandaar weinig nieuws onder de zon en wanneer ik bedenk dat vandaag toch weer een tweetal foto’s van het hetzelfde het licht hebben gezien… Dank ik Martin voor de tijd en de gezelligheid van onze gezamenlijkheid!

Vernaggelen!

Om een foto te vernaggelen, hoef ik niet eens zoveel moeite te doen. Gewoon een kwestie van een pen pakken, wat lijntjes trekken en dan het resultaat als een (onverantwoorde) artistieke improvisatie onder de aandacht van anderen gaan brengen. Ik pleeg plagiaat, ga er met een foto van een werk van een ander vandoor en heb dan het genoegen om daar een afdruk van te laten maken. Want hoe ruim kun je een landschap interpreteren?


Is het dat wat je om je heen ziet ( de realiteit) met wat verlate koeien in een wei, een grasland dat onder water staat, dan wel het maken van een diorama waar je je creatieve uitspattingen op bot gaat vieren? Of ga je beelden met elkaar vermengen in een oase van licht, het geluid dat is verstomd dan wel dat je de wereld volgens jezelf van een ideaal weet te voorzien?


Ook ik klooi maar wat aan, het resultaat is bepaald niet om over naar huis te schrijven en wanneer alle eendjes in het water zwemmen, doen de vissen dit waarschijnlijk ook. Ben leuk bezig geweest en het resultaat van mijn inspanningen is dat wat hier nu zichtbaar wordt. Omlijningen en kleuren die alleen maar door een dooie haring met wat zuur naar voren worden gebracht…

Verwacht …

Half acht en niemand die wacht op een nader bericht. Van mij. Koek noch ei, kind en kraai en de wereld blijft een vergaarbak. Ik zeg je wanneer je deze letters tot je neemt, is de drukker reeds lang geleden overgegaan tot het werken met andere media, is de graficus de laan uitgestuurd en heeft zich als kunstenaar ontpopt. En hoewel de tijd niet verandert, is er tch sprake van andere tijden en komt op het scherm niet veel meer dan terug te grijpen op programma’s die gedoemd zijn om te lukken. Want telkens weer is er een nieuw publiek dat jonger is dan de ouderen die regelmatig in herhaling vallen. Die hebben veelal niet veel meer te doen dan terug te blikken op hun tijd, een periode waarin heilige huisjes verdwenen en de maatschappij niet altijd zat te wachten op relschoppers dan wel krakers. Toen de woningnood zo hoog zat en profiteurs de markt van vraag en aanbod over het geheel genomen naar hun gevulde hand wisten te zettem. Anders dan de Vergulde Hand waarmee scheerkwast en barbier op zaterdag de heren van een fatsoenlijk uiterlijk voorzagen, opdat de kerkgang van de volgende dag…

Feitelijk teer ik nog op TOMADO, was het alleen al door het feit dat het merk Philips ook bezig is met een grootscheepse omslag. Alle huishoudelijke artikelen de deur uit en het oog richten op de (maakbare) zorg. Met scan apparaten, met MRI, robotisering van chirurgenwerk, laparoscopen die een nog groter risico kunnen gaan verkleinen en

voor je het weet is de nieuwe levensstandaard 120, waar men net van de 130 is afgestapt. Het een hoeft echter het ander niet uit te sluiten en wanneer de spaarrente op nul wordt gezet, doe je er goed aan om in stenen te gaan beleggen, opdat je uiteindelijk al je niet te verteren kapitaal alsnog naar de belasting kunt gaan brengen. Waar de toeslagen een ding zijn, kan de ander niet veel meer doen dan de gapende hand op te houden.

Het is nu bijna acht en ik verwacht…

Scroll Up