Maand: november 2019

MIDWOUD

Midwoud. Waar dat ligt? Ergens tussen Westwoud en Oostwoud, met Hoogwoud ten noorden. Zuidwoud zul je vergeefs kunnen gaan zoeken. En dat alles in een omgeving waarbij je dat veronderstelde Woud nergens zult vinden.

Akkers, doordrenkt van het regenwater, landerijen waar geen koe te bekennen valt, omgebouwde boerderijen die steen voor steen van nieuwe voegen zijn voorzien en voor de rest een lang lint waar huizen aan te vinden zijn. Een nieuwbouwwijk die doet denken aan een voor jongeren bestemde bouw, twee hoog hooguit en een galerij die uit de jaren zestig/zeventig van de voorgaande eeuw dateren. Auto’s in ruime mate aanwezig, een Spar voor de noodzakelijke dagelijkse behoeften en geen bank te bekennen.
Een kapsalon of twee en voor je het weet, ben je dit voormalige dorpje alweer uit De gemeente Hollands Kroon heeft zich meester gemaakt van dorp en ommeland en het voormalige Raadhuis doet nu dienst als woonhuis. Om maar eens wat historie naar voren te brengen.


Daartegenover een kerk, dat wil zeggen dat de toren nog overeind staat en dat het gebouw als zodanig is verdwenen. Nu meer weg heeft van een uit de kluiten gewassen stal waarbij een aantal stalen balken nog herinneren aan dat voormalige kerkgebouw. En een begraafplaats, een propellor als aandenken aan de Tweede Wereldoorlog en dat was het dan wel zo’n beetje.
Zij die daar rusten rusten in vrede, zij die daar komen waren in geen velden of wegen te zien. Uitgestorven in zekere zin en daar maakte ik vandaag die beelden.
Om nog even het verleden aan de toekomst te doen toekomen. Midwoud of ‘all places’…

MarjolijnPijper.nl

Het gaat maar door. OntWIKkelingen laten zich nu eenmaal niet tegenhouden, hoewel het soms lijkt alsof het roeien tegen de stroom in is. Maar dat lijkt in de regel maar zo, zeker wanneer je van plan bent om met de stroom mee te gaan. Geen bocht die je tegenhoudt, geen klif dewelke niet te bedwingen valt en wanneer Lorelei haar zoete tonen naar voren brengt, is het de visser op de kant die je weet te behoeden voor je ondergang. En wanneer de zon ter kimme stijgt dan wel daalt, weet dan dat je voor een raadsel wordt gesteld. Zo ook gisteren. Nooit geweten dat een simpel bericht een stroom aan zaken naar voren bracht. Eenvoudigweg omdat de maker van mijn huidige weblog opeens een spontane actie naar voren bracht.

Als cadeautje voor mijn ‘sussie’, die niet alleen werd overrompeld maar zowaar niet wist wat haar overkwam. MarjolijnPijper.nl wordt haar domeinnaam, gelijk wikswegen langzamerhand uitgeburgerd raakt en WikPijper.nl mijn nieuwe domeinnaam is geworden. Broer en zus op dat wereld wijde web dankzij een actie van eerder genoemde ‘modelbouwer‘ in de zin van webmaster en nog veel meer dingen meer, mij een berichtje stuurde. Omdat dat hem wel leuk leek…


Ben razend nieuwsgierig hoe dit verder zal gaan lopen, maar mochten nog anderen belangstelling hebben om niet alleen over een eigen domeinnaam te beschikken, maar ook de wereld kond willen gaan doen van dingen die het daglicht wel verdragen kunnen! Probeer eens iGer.nl en er zal een wereld voor je worden geopend, in die zin dat je geen eens de woorden Sesam nodig zult hebben!

En als je dit dan doet, nou ja ik ben razend benieuwd naar jouw ontwikkelingen en mogelijk op termijn jouw ervaringen, maar de mijne zijn BIJZONDER GOED!

5

Het zijn er maar vijf. Maar ik doe het al jaren! Altijd weer een gepuzzel met welke beelden ik de anderen zal gaan lastig vallen, in die zin dat ik natuurlijk wel zo mijn voorkeuren heb. Wat te denken van wat architectonische stulpen in de vorm van hoogbouw? Of van een beeld dat veel te raden valt en toch niet direct zichtbaar is. Of van een wat tropisch uitgevallen bloem, die toch ergens in Nederland te vinden valt? Weliswaar in Burgers Zoo, maar dan nog.

Om over de enkelvoudige beelden maar te zwijgen: Wuppertal, Brussel, Amsterdam maar dan alleen voor hen die daar door een toeval hebben vertoefd. Dus vandaag maar weer eens op de verwentoer: beelden die eerder naar voren zijn gekomen maar ook beelden die voor de betrokkene ertoe kunnen gaan doen. Ook dat is een kwestie van afwachten, in die zin dat wanneer mij gevraagd word naar tekst en uitleg ik meestal omstandig begin te verhalen onder welke omstandigheden dat beeld is vastgelegd.

En de betrokkene de tijd neemt om door dit geheel heen te gaan bladeren, alvorens de billen af te gaan vegen. Drie blauwe en twee rood/bruine dit keer. Ergens in Duitsland gescoord en waarschijnlijk op termijn toegevoegd aan de bescheiden stapel waar al een aantal mensen op terug kan kijken…

Scroll Up