Jaar: 2017

Hunkeren.

Ik zit in de vertraging en eerlijk gezegd, bevalt me dat wel. Met geen stok naar buiten te slaan, laat staan dat ik me bezighoud met een boodschap doen. Na gisteren heeft het er veel van dat ik een rustdag heb ingebouwd onder de noemer: ‘liever lui dan moe.’ Ook zo’n dag heeft recht om door te komen, juist op een dag als vandaag wanneer de aanbiedingen links en rechts om mijn oren slaan. De een belooft nog meer korting dan de ander, de derde heeft een niet te missen deal in de aanbieding en ook de Staatsloterij doet er alles aan om mensen te verlokken voor die ene hoofdprijs. En dat nog wel belastingvrij, terwijl de aankondiging van de belastingverhoging op de benzineprijs per liter ook nog eens met 21 % BTW wordt belast. Ach, terwijl de overvloed niet aan te slepen is, zit ik als een oorwurm naast een kiesoor te kniezen. Nu weet ik niet goed meer of ik die oorwurm ben dan wel die kniesoor, laat staan dat het weer eens huilen met de pet op is. Hoewel, dat laatste bedenk ik ter plekke. Het jaar loopt ten einde, bestellingen die ik deed laten nog wat op zich wachten en waar het gisteren ng ging om het bunkeren is het vandaag meer een hunkeren. Hunkeren naar het jaaroverzicht dat ik in bestelling heb staan, uitkijken naar morgen wanneer mogelijk/misschien bestelde foto’s zullen arriveren, de ontdekking doen dat ik jaren geleden bij dat bedrijf ook al eens foto’s heb besteld en ik er voor mijn gemak maar van ben uitgegaan dat ik mijn account reeds lang geleden teloor heb laten gaan. Maar neen, ook in dat bestand kom ik nog steeds voor en het is maar goed dat ik van nature niet achterdochtig ben anders was ik op slag paranoide geworden. Er valt in de regel wel mee te leven… Eerlijk gezegd kijk ik uit naar de krant van morgen. Naar allen die ons dit jaar ontvallen zijn. Bekenden en redelijk onbekenden, mogelijk ook nog een uitgebreid jaaroverzicht, gelardeerd met voorspelbare schokkende beelden en zo af en toe een beeld dat een glimlach op het gezicht weet te toveren. En om Wim Kan te citeren: ‘waar gaan we i het nieuwe jaar naar toe…”!’ daar valt op dit moment nog weinig zinnigs van te zeggen, hooguit dat de seizoenen zullen gaan veranderen, de vis nog duurder wordt betaald en dat de Kniertjes onder ons nog beter op de stuivertjes zullen moeten letten! Want over centen valt in de regel niet meer te twisten!