Jaar: 2013

Jacco Tassebajof

Een eindeloos begin klinkt dit keer als een begin zonder einde. Tenzij eindeloos in dit begin staat voor een emotie. Althans, de beschrijving daarvan. Want sommige zaken roepen nu eenmaal dat eindeloze op, terwijl andere zaken en alles aan doen om het einde te rekken. Waardoor de betrokkenen zich of beginnen te vervelen, te gapen dan wel stomweg in slaap vallen. Door luiheid dan wel vermoeidheid overmand, zich een weg trachten te banen door een labyrinth van gedachten, een doolhof van emoties dan wel een ghetto van herinneringen. Bij wijze van spreken dan. En van juist dat spreken maak ik veelvuldig melding. Zoveel heb ik niet op mijn repertoire dan wel repertwaar dat dit mijn opmerkingen waard zouden kunnen zijn. Ik ben meer een vleugelspeler, geenszins een pianist die tracht de bal voorwaarts te houden dan wel de zuiverheid van richting doel, op een handsbal, mist. En juist dan is een kaartje uit totaal onverwachte hoek, zo bijzonder. Van Jacco, die ooit zijn zieleroerselen met mij wilde delen. En waar ik ooit melding van heb mogen maken. Waar ik nu geen melding meer van kan maken, simpelweg omdat ik dit reeds heb gedaan. Dan mag ik vergeten, de bladzijde omslaan en mij weer gaan richten op straks en alles wat nog komen gaat. Jacco bracht mij een cadeau, een kaart. En de kaart die dit cadeau droeg is gedicht door Herman de Coninck. Vermeldenswaard in bijzondere zin. Juist op deze dag, de dertigste. Nog net niet…

CADEAU

Het gaat niet over hebben, hooguit over krijgen

Alleen ben ik degene die nooit praat,

maar met jou kan ik zwijgen.

Over wat voorbij is en nooit overgaat.

Over mijn vader. Over een vroegere vrouw.

Over hoe verliezen kan verrijken.

Neem een kind dat zijn eerste stappen zet.

Het gaat niet over hem vasthouden, maar over-zou

ik”-loslaten en lang kijken.

En dan voegt Jacco daar het volgende aan toe:

Ik wens je van alles / en nog wat meer / en spreek je graag / zomaar een keer of wat meer /

groeten, liefs en een knuffel van Jacco Tasebajof

Alsof ik hem vergeten ben…