10 juli 2013, dinsdag, pardon woensdag

Woensdag, 10 juli 2013.
Waarin een klein land groot kan zijn. Of een aantal relatieve kleine landen groter hadden kunnen zijn. Neem nu de Benelux. Het had een pracht naam kunnen wezen voor een parlement, een kabinet en een beleid. Nu heeft Brussel in zekere zin de macht, dicteert naar alle staten en pretendeert de hoeder van Europa te zijn. Laat vingerwijzende landen een relatieve hoofdrol spelen en werpt de boomerang met even stevige hand retour. En dat alles om naar buiten toe een vorm van een Verenigd Europa smoel te kunnen geven. Waar de macht van de getallen vormen van corruptie in de hand kunnen werken, de subsidies gevarieerd over de landen worden verdeeld, en waar de olijfolie geetiketteerd op tafel dient te verschijnen. Want stel je voor dat het geen zuivere olie is. Dan kunnen druiven zuur worden en is de hoeveelheid azijn van enige vorm van belasting vrijgesteld. Salades worden niet te pruimen en de vruchten verdrogen aan de boom. Wormstekigheid neemt toe en de oogst valt niet meer te redden. Neen, dan liever een perzik, waarbij het sap langs mijn mondhoeken de aarde opzoekt, wespen worden aangetrokken en ik het zoet van dat ooft smakelijk verorber. Mij hoor je niet klagen, want
‘ik ben met vakantie en neem mee mezelf, Ria, een Mits. Outlander, een leeftijdsloze sleurhut, een tandenborstel, mijn pillen, rust, mijn goede humeur, mijn flanellen pyjama, mijn betaalmiddelen, …’ 


IMG_3222