Zwijmelen

Door 7 april 2018

Een fladderende vlinder. Een enkele, zoemende bij. En dat alles vergezeld van het niet aflatende geluid van een betonhamer, ondersteund door een vlakschuurmachine ergens verder weg. Ik huis thuis. Ben niet van plan om mij buitenshuis te gaan begeven, in blijde afwachting van de zon die mogelijk een eerste kleur op mijn lichaam aan zal gaan brengen. Maar de zon is versluierd, de stralen dringen niet echt door en een matig windje gaat mij niet in de kouwe kleren zitten, die ik voor mijn gemak maar heb uitgedaan. Ja, men heeft gezegd dat het dit weekend los zal gaan barsten. Die enkele paardenbloem gaat de strijd aan met de resterende narcissen, die ook al veel kopjes laten hangen. Nog even en het is slechts groen dat rest, de hyacint die de rol overneemt en de tulpen die zich voor het zoveelste jaar weer van zich laten horen. 33 jaar op even precies te zijn, en ieder jaar weer komt er nog een enkele rode en andere gele bloemen naar buiten. De tuin, het gras en het water dat zich na een aantal dagen eindelijk heeft laten verdrijven, het voorjaar dat besluit nog even op zich te aten wachten voordat alle uitbundigheid losbarst. En waar mogelijk de terrassen vollopen, blijft het verder bij mij achter leeg. De verwarming die moet bijspringen om het geheel toch nog iets van behaaglijkheid te geven, blauwe druifjes die van zich laten horen. Hoewel dat groeiproces totaal aan mij voorbijgaat. Het wilgenkatje dat pluimen gaat vertonen, en dat ene bijtje toch een metgezel heeft gevonden, dat wilgenkatje dat aan alle kanten wordt ondersteund. Hoe anders was het gisteren, tijdens die road-trip over ’s Herenwegen. Waar de ene omleiding onverwijld overging in een volgende, waar de snelheid werd beperkt en waar het Museum van de 20e eeuw zich wederom mocht verheugen op een bezoek. Zo kort geleden, met een andere vriend die ik toch weer wat van mijn vlakke land heb laten zien…¬†Of die hobbels die de Munnikenweg zo bijzonder maakt. Een viertal beelden zal het bericht van vandaag gaan illustreren, het feit echter dat ik meerdere boeken van de striptekenaar Joost Swarte aan mijn verzameling heb kunnen toevoegen, maakt dat ik vandaag… de dag zwijmelend heb doorgebracht.

IMG_0729IMG_0730IMG_0731IMG_0732

Tags: ,

Dit bericht was geplaatst op zaterdag, 7 april 2018 om 18:16 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.