Zo duur…

Door 29 november 2017

Ik heb ze nog steeds. Uren kon ik ermee spelen en tegen de tijd dat december aanbrak, bracht ik uren door met te verdwalen. Verdwalen in het land der dromen, vooral wanneer het treinen en Dinky Toys betrof. Voor Meccano had ik wat minder belangstelling en het maken van een eigen transistorradio kon mij ook niet helemaal bekoren. Endel vertegenwoordigde de Vedes keten, Jac Groothuizen had ook zo zijn eigen importeur, en V & D kwam ook nog eens met een eigen speelgoedgids. Kijken en vergelijken, wensen op een verlanglijstje en hopen op… zou het die Dinky Supertoy worden, die Coles kraan of moest ik me meer neerleggen met een eenvoudige personenauto? En dan dat hoogtijmoment, waarop Sinterklaas in Den Helder met een teil vol cadeaus zijn opwachting kwam maken. Het feest van het uitpakken, de teleurstelling die ik had toen ik een blokfluit van opa en oma kreeg, de lessen die ik nooit ben gaan volgen om vervolgens weer naar het jaar daarop uit te gaan kijken. Toen ik mijn eerste elektrische Trix Express trein kreeg, een rail systeem waarop wel drie treinen onafhankelijk van elkaar konden rijden, gekocht bij toen nog Bart Smit in Alkmaar in een doos die bedoeld was voor een personentrein, maar deze werd omgeruild in een goederentrein, die nog steeds niet past. Kom daar nog eens om in een tijd dat Kruidvat beperkt, Blokker wat ruimer en Intertoys de boventoon voert. Bart Smit is verdwenen en met dat verdwijnen wordt de kaalslag op speelgoedgebied nog groter. Hooguit zijn het nog enkele gespecialiseerde winkels die het hoofd nog boven water weten te houden, gaat Internet een steeds grotere rol spelen en is het Eurospoor dat jaarlijks nog steeds treintjesliefhebbers weet te trekken. Afgezien van de gespecialiseerde beurzen waar je nog weleens een speciaal model kunt scoren. Speelgoedwinkels, ik kon er niet buiten, maar zij verdwenen in de loop der tijd. En ik kocht in het verleden mijn zakken vol, alsof het maandelijks sinterklaas was. De zolder raakte overvol en nu resten er nog wat restanten. Hoewel dat van die restanten is iets bezijden de waarheid. Dozen vol en ook kasten laten mijn verzamelzucht nog dagelijks tot zuchten verleiden. Niet zozeer van mij maar wel van Ria… En dan te bedenken dat ik ze nog steeds bezit: die Landrover en dat brandweerautootje. Niet meer de modellen waar het ooit mee begon, wanneer mijn oudste zus en ik tussen de benen van de wachtenden in de wachtkamer van Mejuffrouw Kamphuis heen zoefden. Twee keer per jaar uit de kast en na de controle weer terug in de kast. Want ze waren duur, zo duur dat het niet verantwoord was om daarmee te spelen…

IMG_9910IMG_9911IMG_9912IMG_9913IMG_9914IMG_9915

Be Sociable, Share!

Tags: , , ,

Dit bericht was geplaatst op woensdag, 29 november 2017 om 20:39 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.