Wim Paaymans

Door 25 februari 2010

Informatie omtrent eene opleiding voor verpleegkundigen.

De opleiding van het verplegend personeel werd in aan­sluiting aan hetgeen in het Gesticht Zwanenburgwal geschiedde, onmiddellijk krachtig ter hand genomen. Voor het examen A 1, der Psychiatrische en Neurologische Vereeniging, bestaande uit Nederlandsche taal, rekenen, geschiedenis van Nederland en aardrijkskunde van Nederland werd het onderwijs opgedragen aan den Heer NIJSEN, hoofdonderwijzer te Castricum. Hij gaf dit jaar cursus op Dinsdag en Vrijdagavond van 7 1/2 – 9 uur.

Voor het examen A 2, bestaande uit algemeene ziekenver­pleging, gaf de Geneesheer-Directeur cursus Dinsdag en Vrij­dagsmorgens van 8 1/2 – 9 1/2 uur. Dit was eene voortzetting van een cursus, reeds in het Gesticht Zwanenburgwal aangevan­gen.

Voor een andere groep zusters begon Dr. MELCHIOR eene cursus voor A 2, op Maandag en Donderdagmorgen van 8 1/2 – 9 1/2 uur. De Adjunct-Directrice gaf voor de eerste groep voor A 2 onderwijs in het leggen van verbanden, Donderdagsmiddags van 3 -4 uur.

De Geneesheer-Directeur gaf eindelijk een repetitie-cursus voor het examen A 3. Dit examen omvat de speciale krankzinnigenverpleging. Deze zusters hadden reeds in het Gesticht Zwanenburgwal een cursus hierin medegemaakt. Deze repetities hadden een paar avonden per week plaats in den laatsten tijd voor het examen.

Alle lessen werden in de speciaal daarvoor ingerichte cursuskamer gegeven. De hulpmiddelen, bij ’t onderwijs in gebruik van ’t Gesticht Zwanenburgwal medegebracht, werden uitgebreid. Op ’t laatst van het jaar werd een sciopticon aangeschaft. Eene verzameling lantaarnplaten voor ’t onderwijs zal gaandeweg worden vervaardigd. Op deze wijze kan aan een groot aantal toehoorders dezelfde plaat worden uitgelegd, en het onderwijs meer en meer aanschouwingsonderwijs worden. Met ’t oog op de bijzondere moeilijkheden, die de te behandelen onderwerpen voor onze leerlingen aanbieden, is dit ten zeerste gewenscht.

Ofwel Wim (Paymans), een exposé uit 1909 waarin overhead & sheets reeds een belangrijke plaats in het onderwijssysteem innamen.

Dit ter herinnering aan jouw eerste optreden met het hierboven vermelde apparaat, onder de bezielende toeschouwing van Kees Bijleveld.

Castricum, 20-03-’97, Uw Mentor,

Wik.

En dat ik dit geschrift met ‘den menschheid’ wil gaan delen komt heel simpelweg door Ger. Ger is/was ooit ‘the man in black’ en genoot op geheel zijn eigen wijze de opleiding tot Verpleegkundige aan de Academie voor Psychiatrie in Haarlem. Dankzij, of juist door het feit dat www.hetoudegesticht.com/ dan wel www.alternatiefonline.com/schrijven/ zijn handtekening draagt, ben ik wat verder in mijn archieven gaan ronddolen. En mocht ik ooit het genoegen hebben om mijn collega Wim Paaymans de slingerwegen van het docentschap te laten zien. Want dat Wim psychologisch gezien slingerwegen tot zijn oogappel had gemaakt, was niet alleen mij zeer duidelijk, maar ook de aan hem overgeleverde leerlingen. Toen was er geen sprake van studenten. Toen ook waren patiënten stomweg patiënten en zorgvragers een toekomstig eufemisme.

Wim mocht zich aan de sheets wagen. Zijn schrijven had veel weg van het handschrift van een haastig arts en het was in wezen maar goed dat Wim voor neuropsycholoog had gestudeerd en niet voor neuroloog. Ook Wim was zijn tijd ver vooruit: de eerste keer dat ik met hem kennismaakte had hij de overtuiging dat Duin & Bosch niet alleen de komst van de Messias wachtte, maar ook dat hij het voor elkaar zou krijgen: alle patiënten binnen een zekere tijd de poort uit zou gaan helpen. Geholpen en genezen terug de Maatschappij in! Dankzij zijn lessen. Dankzij zijn cursus bij Hans Swildens. En dankzij het feit dat zo een openbaring sinds mensenheugenis zich niet meer had voorgedaan. Want ook Wim was Bijzonder. Een bijzonder begaafd en zeer betrokken mens. Een mens ook die zijn studie had bekostigd door in Amsterdam in de haven te gaan buffelen. Een kosthuis vond bij de familie Noback. En uiteindelijk op zestigjarige leeftijd met het lesgeven stopte. Gebruik wenste te maken van een regeling. En ik hem vanaf dat moment ook uit het oog ben verloren. Een tijd van gaan was voor hem gekomen. Maar gelijk het oogverlies, komt daar een incompleet hart bij. Want ook nu gaat het gezegde op: uit het oog en het hart daarbij.

Ik draag dit schrijven aan hem op! Wim Paaymans, waar je ook huist ik hoop dat het je goed gaat! En mocht er iemand zijn die nadere informatie heeft: ik houd mij van harte aanbevolen!

En de plaatjes: Wim was visser, hield van de zee en kon bijzonder goed uit de voeten (met een beperking aan zijn zijde!) met het edele spel schaken!

Be Sociable, Share!

Dit bericht was geplaatst op donderdag, 25 februari 2010 om 00:31 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

9 Antwoorden op “Wim Paaymans”

  1. Trudy Schreef:

    Jeetje WIK!
    Wat doe je me aan!

    Overvallen door emoties, probeer ik, al wippend op mijn stoel aan echtgemaal uit de nodigen, HOE bijzonder Wim was.
    Misschien hoorde het bij de tijdsbeleving, mijn tijdsbeleving..
    Maar daar waar Zoveel aan herinneringen zijn verdwenen, staan JIJ en WIM als een paal boven water…
    En ook de reactie van DE Prinses, op een van zijn eerste meditatie/ yoga lessen, in Castricum…
    Hoe hij een zaal vol vers aankomende verplegenden kon doen verstijven..
    Maar ook dat zachte in die grote ogen, onder dat donkere haar.
    De Overgave van die man..

    Uitleggen lukt niet.
    Dan is er die blik
    Alsof we allemaal een beetje Gek waren daar
    Niet alleen de bewoners.
    Toegegeven, die opmerking hoorde je vaker in het dorp Castricum.
    Dat er niet zoveel verschil te bemerken was. …Tussen verplegers en patiënten. 🙂

    “Je moet het resultaat in de oorzaak zien, en de oorzaak in het resultaat” Ta-Sui

    Het heeft gevormd
    En verbonden
    Ethisch gekneed
    Of er een regelmatig contact is of niet meer
    Er wonen mensen in mijn hart, die daar altijd zullen blijven.
    Soms vergeet ik ze even
    En dan, door iets wat oproept, komt het boven. Leeft het weer als vroeger.
    Zo ook Wim….
    Al jaren niet “gezien”
    Toch nog ZO helder aanwezig.

    “Stufen

    Wie jede Blüte welkt und jede Jugend
    Dem Alter weicht, blüht jede Lebensstufe,
    Blüht jede Weisheit auch und jede Tugend
    Zu ihrer Zeit und darf nicht ewig dauern.
    Es muÿ das Herz bei jedem Lebensrufe
    Bereit zum Abschied sein und Neubeginne,
    Um sich in Tapferkeit und ohne Trauern
    In andre, neue Bindungen zu geben.
    Und jedem Anfang wohnt ein Zauber inne,
    Der uns beschützt und der uns hilft, zu leben.

    Wir sollen heiter Raum um Raum durchschreiten,
    An keinem wie an einer Heimat hängen,
    Der Weltgeist will nicht fesseln uns und engen,
    Er will uns Stuf’ um Stufe heben, weiten.
    Kaum sind wir heimisch einem Lebenskreise
    Und traulich eingewohnt, so droht Erschlaffen,
    Nur wer bereit zu Aufbruch ist und Reise,
    Mag lähmender Gewöhnung sich entraffen.

    Es wird vielleicht auch noch die Todesstunde
    Uns neuen Räumen jung entgegen senden,
    Des Lebens Ruf an uns wird niemals enden…
    Wohlan denn, Herz, nimm Abschied und gesunde”
    Hermann Hesse

  2. wik Schreef:

    Door Wim Paymans in te tikken een foto van hem ontdekt inclusief zijn elo rating.
    Maar ook een tweede Wim Paymans: in een heel andere discipine…

  3. Trudy Schreef:

    Terwijl jullie, een klas links en rechts als boekstandaards staande houdend, toch duidelijk op de verzonde foto te vinden zijn..

  4. wik Schreef:

    TSjaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahahahu

  5. FueflapleBapy Schreef:

    Bedankt voor een interessante blog

  6. Trudy Den Herder Schreef:

    Hallo Wik,

    Iemand had op mijn weblog de naam Wim Paymans opgezocht en dat bracht een hoop moois bij me boven en ik ging ook zoeken en ik ben bij jou uitgekomen.

    Het waren mooie jaren voor mij op Duin en Bosch, een totaal andere wereld waar ik erg van ben gaan houden. Wim was een bijzonder mens, een mooi hart en ik hing aan zijn lippen, al moet ik eerlijk zeggen dat ik eerst heel erg moest wennen, aan jullie allemaal, niet alleen aan Wim.

    Hoop dat het je goed gaat!

    Trudy Den Herder. ( oud leerling )

  7. Peter Aers Schreef:

    Wik, leuk je stukjes te lezen, hoop dat het goed met je gaat, ik heb Wim gevonden op Facebook, alleen schrijf je zijn naam anders, Wim paimans, of Wim paimans.
    Wat een aparte man was dat, herinner me dat we op het terras zaten van Johanneshof begin jaren tachtig. Komt er een kalkoen aangelopen, waarop Wim zegt: ik geloof dat die kip een beetje ziek is. Hilariteit allomorf.

    Groet Peter

  8. Peter Aers Schreef:

    Sorry tweede naam Wim paijmans.

  9. zarifah Schreef:

    lieve mensen, het doet me pijn te melden dat Wim 1 april j.l. 2013 is overleden. Het geeft veel troost te lezen hoe jullie hem hebben ervaren. Een bijzonder mens. Hij was mijn docent n D&B en later meer dan dat. Dierbaar mens. Die het goede zocht en deed.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.