Tevredenheid en nut…

Door 23 maart 2016

Het gasbedrijf. Het Provinciaal Elektriciteit Net. Het GEB. Het Provinciaal Waterleiding Net. De zogenoemde Nutsbedrijven als ooit de Nuts-spaarbank. Een centenkwestie. En dan de vereenigingen tot Nut en Genoegen. Ontspanningsverenigingen. Maar tegenwoordig is het allemaal anders. Bijvoorbeeld Energiedirect. Die een vorstelijke aanbieding heeft. Waarbij je ongemerkt hoger wordt aangeslagen en het een meevaller is wanneer je geld terugkrijgt. Tot eigen nut en genoegen dit keer. Hoewel op dit moment het nut passeert en het genoegen, in zekere zin, uitblijft. Een deur dit keer die plaats inneemt. Een deur die vandaag passend werd gemaakt. Door Dennis die met mij op stap ging om die deur uit te kiezen. Hij heeft er verstand van en waar ik al gauw met twee linkerhanden sta, heeft hij twee rechter gouwe handen. En machines tot zijn beschikking, waar hij heer en meester over is. Een deur die ruim dertig jaar de tijden heeft overleefd, eigenlijk als binnendeur bedoeld was, verschillende lagen verf heeft getrotseerd en uiteindelijk het onderspit heeft gedolven. Een roemloos einde wacht, hooguit dat hij nog even dienst kan doen als energieleverancier dankzij de Huis Vuil Centrale. HVC in de tegenwoordige tijd die zich op stadsverwarming heeft toegelegd. Waardoor het milieu wordt gespaard, de bel in Slochteren minder snel zal gaan dalen, huizen niet langer van scheuren worden voorzien en de NAM niet dieper in de buidel hoeft te tasten. Iedereen blij, hoewel ook dat te betwijfelen valt. Want Dennis rijdt in aan bus. Een Amerikaanse bus met captain chairs. En wanneer ik daarin plaats neem, voel ik me heer. Zonder meester te hoeven zijn, want dat deel van mijn leven heb ik reeds lang geleden aan de wilgen gehangen. Hoewel ik nog steeds in die uitgegraven kuil trap. Eens docent, levenslang een meester. De leraar uit hangen en de illusie bestendigen dat ik nog altijd in die rol… Ook ik leerde sparen, gelijk onze Koningin op pad gaat om ook kinderen het belang van geld bij te brengen. De week van het geld die van de week achterhaald wordt door de week van terreur. En een artikel dat ik trof in de courant. Dat ook mij betrof. Een verhaal waarin wordt gesteld dat de huidige pensionado’s eigenlijk weinig te klagen hebben. Dan volgt een betoog dat is gebaseerd op vergelijkingen die mogelijk doorgaan voor de grootste gemene deler, maar waar kleine gewenste meervoud… ja je leest het goed. Gewenste meervoud. Want als er niet meer te wensen valt, zal het verdraaid lastig worden om nog iets van geluk te mogen meemaken. Om nu ook iedere dag met een zekere tevredenheid af te gaan sluiten…

IMG_1420

Tags: ,

Dit bericht was geplaatst op woensdag, 23 maart 2016 om 19:32 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.