Restafval.

Door 11 april 2018

Meegaan met de tijd. Scheiden aan de bron. Stilstaan bij het milieu. Doorgaan op de weg die voor je ligt. Kostprijs die wordt berekend over het totaal dat wordt afgerekend. En wanneer de rekening passeert, niet schrikken, voor het ondergane genot wat je hebt genoten. Een biertje gewoon of een biertje extra, het verschil komt duidelijk naar voren wanneer de getallen die op het re├žu zijn te vinden aanmerkelijk hoger uitvallen dan dat jij zo ongeveer had geraamd. En met het idee dat je eigenlijk toch wel wordt besodemieterd, dat inkoop en verkoop veelal aan een opslag onderhevig zijn, trek je met een ietwat verveeld gezicht toch maar je beurs, die steeds meer beurse plekken begint te vertonen. En maak je je niet langer druk over het feit dat die knisperende briefjes zich vliegensvlug in andere handen begeven. Van enig vleugellam zijn is dit keer geen sprake… De fysieke Tan gaat eruit, na dertig jaar en ik heb niet eerder van die Tancode geweten dan tot het moment waarop ik geacht werd om digitaal mee te hobbelen op de tand des tijds. Die geenszins slijtage vertoont, eerder een worst blijkt te zijn die in het verleden in menig etalage van een slager te vinden was: gevuld met houtmot, waardoor deze ogenschijnlijk een hele generatie wist te verleiden. Toen een plakje worst als beloning in het vooruitzicht werd gesteld en de overgebleven slager zich nog steeds van dit keurmerk bedient. We eten gezond, sporten tegen de klippen op, maken ons niet dik om de verborgen verleiders, happen in een rose koek, nemen nog een tweede koekje, drinken verantwoorde thee en laten de resten van een snack net zo makkelijk in het milieu achter, opdat een werker met een afstand tot de arbeidsmarkt zich niet veel later met een handig knijpapparaat zich over dat zwerfvuil kan gaan buigen. Zo zorgen wij ervoor dat de een zich bekommert omtrent de rotzooi van een ander, laten de plastic soep tot ongekende grootheden groeien en buigen ons niet veel later over het avondmaal, met de veronderstelling dat morgen wel weer een nieuw avondmaal zich zal gaan voordoen. Want dat laatste ooit, dat is simpel een verhaal dat ooit eens is genoteerd en er alle schijn van heeft van het Hosanna van toen tot op de dag van vandaag nog steeds van toepassing is. Restafval, containers in de buurt van die Grote Kerk die voor de duur van deze week iedere dag opnieuw in de belangstelling staat, simpelweg door de zijluiken die dit ongekende feest tot een hoogtepunt gaan brengen…

IMG_0624IMG_0625

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op woensdag, 11 april 2018 om 19:13 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.