(on)gemotiveerd zijn.

Door 28 maart 2016

Wat een zootje ongemotiveerde apen! Iedere suggestie die ik doe wordt met een meewarige blik ontvangen. Wanneer ik probeer om een situatie te analyseren, wenden zij mij hun rug toe. Ik ben een roepende in een godverlaten woestijn, terwijl het gaat om de psychiatrisch gestoorde medemens. Moet dit volk, dit ongemotiveerde tuig van de richel geacht worden om de kwetsbare andere te gaan verzorgen?! Oog en oor te bieden voor het leed dat het leven hen heeft aangedaan?! En wat laten oudere jaars zien?! Een vergelijkbaar gedrag, terwijl zij pogingen ondernemen om mij in te gaan sluiten. Zelfs een sigaret roken wordt dit keer niet toegestaan, mijn bruine vingers ten spijt. Eigenlijk is het godgeklaagd dat ik met mijn jarenlange ervaring zo in een hoek word gedrukt. Verzetten heeft geen zin, en wanneer ik zo mijn werken overdenk, heb ik uitsluitend water naar de zee gedragen. Wat is van mijn woorden terechtgekomen, welke zinnen heb ik naar voren gebracht en wat is van die zinnen blijven hangen?! Hooguit de onzinnen die ik in de loop der tijd heb uitgekraamd. Goed, ik kon een inkomen genereren, kon mijn ziel en zaligheid in mijn werken kwijt, bewandelde paden die niet geheel voorspelbaar waren, raakte geregeld de weg kwijt tot het moment waarop een onopvallend teken mij alsnog de weg wist te wijzen. Een onopvallend teken dat hooguit door mij kon worden opgemerkt. De waanzin van alledag verenigt in een zijn van de ander. Als het ware dan. Want tussen waar en onwaar, tussen goed en minder blijft de scheidslijn warrig. Geenszins transparant en met dat gegeven dien ik vandaag te leven. Waar doe ik het voor en voor wie? Voor mezelf? In zekere zin wel in een andere zin probeer ik dit op een ander plan, een hoger plan te brengen. Maar. Als eerder gesteld, heeft mijn emmer veel weg van een gat. Hooguit dat een enkele druppel de gloeiende plaat weet te vinden. Mogelijk dat dit toch nog met een enkel gesis plaatsvindt. En wanneer dit plaatsvindt… word ik wakker. Gedroomd heb ik, gedroomd in een rijk verleden dat ik achter me heb gelaten. Althans, dat dacht ik tot het moment waarop ik in mijn droom…

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op maandag, 28 maart 2016 om 15:21 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.