on we er

Door 26 mei 2009

20090526-Herschaalde kopie van 1205beverw1462

Het onweer barst los. De dreiging wordt uit de lucht genomen en het wolkendek trok dicht. Dan verandert het al en komt daar die apart, verrassend magisch mysterieuze wereld voor in de plaats. Als in een film maar nu voorzien van die kenmerkende geur. Die zich niet laat omschrijven maar maximaal valt op te snuiven. Noem het desnoods ozon.
Of iets dat daarop lijkt.

Dan ook word ik dat campinggevoel gewaar. En komt angst om een hoekje kijken. Zoals wij ooit op die camping in Frankrijk stonden. In een vouwwagen in de buurt van Mar?on. Met die, toen nog, jonge dames. En de wind, regen en het onweer onze nietigheid wist te accentueren. Wij aan de stangen mochten hangen en het tentzeil een eigen leven begon te leiden. En de verantwoordelijkheid die neigde naar wat anders. De kooi van Faraday werd opgezocht. Wij in de auto zaten…

En wachtten. En keken. En desondanks toch ook weer genoten. Van dat angstaanjagende avontuur.
De opmerking kwam hier niet meer te gaan kamperen. En wij het toch weer deden. Tegen beter weten in.
Wij een rit maakten naar Tours terwijl de afgerukte takken links, rechts en dwars over de weg heen lagen.
Wij achter de storm oprukten. Spannend!

Zoals een nacht wel vaker spannend was.
Als het weer het toeliet. Omsloeg. En als je goed keek overdag de voorbodes zag.
Daar niet zoveel aandacht aan gaf. De illusie koesterde dat dit wel over zou trekken.
De regengordel van Nontron ging frequenteren. En daar dan weer later de inhoud van zag.
Bakken en bakken water die al zwiepend over de parkeerplaats joegen.
De hemelsluizen wijd geopend en de nietigheid van dat moment.
Als die Amerikaanse of Cubaanse beelden. Onvoorstelbare krachten aan het werk zag.

En toch ook weer bleef kijken. Vanuit sensatie.
Vanuit nieuwsgierigheid. Vanuit een mate van onbekendheid. Ongekendheid.
Of om weer wat later juist dat verhaal te gaan vertellen.
Want stel je je een vakantie zonder zorgen voor.
Dat valt toch niet te pruimen…?!

’t Is mei. BCC adverteert er al een tijdje mee. Verdubbel of verdrievoudig je vakantiegeld. Koop nu!
En probeer op die manier de crisis te couperen. Goed voor de middenstand!
Nog beter voor de economie. En wordt het niet weer tijd voor het nieuwe neusje van de zalm?
Juist een gekweekte. Want in het wild…

En dan is daar die grondlucht. Heel oud en zeer vertrouwd.
Alsof Moeder Aarde haar pori?n wijs openzet. Als een Vrouw Holle.
Uit dat andere sprookje. Zoals het vandaag ook sneeuwde. Uit de bomen. Gestorven bloesem.
Juist om plaats te maken voor de jonge vruchten die seizoenen weten te typeren. De boeken van Verkade.
Ook toen al was het plaatjes sparen leuk. Als in die Bonte droom van het Circus.
Mijn eigen circus desnoods. Als ik al mijn plaatjes zie…

20090526-Herschaalde kopie van Parkhof1010313

Ook Parkhof verandert. En waar ik ooit wat tegeltjes zag liggen nam ik toen het besluit om deze tegeltjes mee te nemen.
Is het beeld verandert. Heb ik toch wat met dit beeld gedaan. Vastgelegd. Voor dit moment. Later…
CONTOUREN

Een nacht tast
zichtbaar de contouren
van het graf, alleen

een opgeschrokken
vogel, onpeilbaar
in het zwerk,
gedachten vluchten rond
het luiden van een kerk.

Sta op en ga
laat tranen lopen,
regen druppels op het graf,

verlaten
tast ik haar
contouren af.

Pontificaal op de voorpagina.

Beurs Uitvaart is niet meer wat het vroeger was.
Dansend en met muziek trekt een bonte stoet door de binnenstad van Alkmaar. Het was zaterdag de opmaat van een Uitvaartbeurs in de Grote Kerk. ‘Afscheid nemen met heel je hart,’ was ??n van de motto’s. en dat bleek, want de uitvaart is niet meer wat het vroeger was. Een fiets met een aanhanger of een oude Volvo met een kattenrug, een beschilderde bolderkar of een bamboe draagbaar: alles kan tegenwoordig.

Stad en Streek: Vraagtekens bij Uitvaartbeurs
Regionaal marktleider Yarden heeft bedacht dat mensen kunnen ‘proefliggen.’
Er zijn genoeg gegadigden die zich er wat giechelend aan overgeven, maar er is ook verontwaardiging.
‘Luguber’ en ‘niet kies’ zijn onder meer reacties. En de foto tont Petra in ’t Groen uit Schagen.
“Best zacht”, oordeelde zij tijdens het proefliggen.
Een witte roos, een zwart gewaad een blanke kist met een witte inhoud.
‘Tot ziens mijn lief’, staat er op een vrolijk beschilderd kistje.

Meer ruimte op begraafplaats
De uitbreiding van de algemene begraafplaats aan de Westerweg is gereed.
Er is plek gemaakt voor 1050 nieuwe familiegraven.
Daarnaast is de begraafplaats verrijkt met een algemeen gedenkmonument en
verbeterde werkruimten voor de beheerders.

Veiling brengt Pim tot leven
Over ruim een maand worden alle persoonlijke bezittingen van Pim Fortuyn geveild.

20090526-Herschaalde kopie van 2509parkh419

Dus passend. In de tijd!

Dit bericht was geplaatst op dinsdag, 26 mei 2009 om 00:20 en opgeslagen in Algemeen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

2 Antwoorden op “on we er”

  1. Wik Schreef:

    Weet dat ik oprecht je dank zeg!
    Naar die beurs ben ik dan ook niet gegaan… je hoeft, tenslotte, de duvel ook niet te verzoeken!

  2. de schrijver Schreef:

    … en dat is zeker en vast!

    Gelijk een hovenier in Ispahaan op het laatst ook wist waar hij aan toe was…

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.