Manmoedig

Door 5 december 2017

Soms heb ik met mezelf te doen. Bijvoorbeeld wanneer alle besognes van mijn dagelijks leven nog even de revue passeren. Wanneer blijkt dat de Prittstift kuren gaan vertonen en er geen lijmstof meer te vinden valt. En ik nog zoveel foto’s heb te gaan. Of dat opeens die biologische erwtensoep zo dun is als je je maar kunt denken. Of misschien is het beter om te spreken over indenken opdat het indikken van een soep die in je maag dient te staan alsnog aan dat proces van indikken gaat beginnen. Er moeten nu eenmaal nog ingredienten te vinden zijn die doen denken aan de soep van grootmoeder. Spliterwten die een nacht staan te wellen en knolselderie die og te herkennen valt. Winterwortelen die voor een stevige bite zorg dragen en stukjes spek die het varken wat hiervoor is opgeofferd recht doen. Om over de worst maar te zwijgen… En wanneer ik dan alsnog een blikje ravioli opentrek om mijn honger te stillen, acht dan heeft het veel weg van een simpele vorm van maagvulling. Zo’n dag die zich waarschijnlijk in de loop van mijn verdere leven nog menigmaal zal gaan herhalen. En het weer dat niet meewerkt, de tamme kastanjes die zich in het verleden op de Jaarsma haard van mijn grootouders lieten poffen en het feit dat Sinterklaas met oprechte Zwarte Pieten zijn opwachting kwam maken. Cadeautjes door de schoorsteen en nu een pakjesbesteller die niet alleen doordringend aanbelt maar ook nog eens op de ramen beukt. Om vervolgens toch een prettige avond te wensen… Neen, Jet behoeft geen meelij met mij te hebben, dat kan ik manmoedig vandaag zelf wel aan!

Be Sociable, Share!

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op dinsdag, 5 december 2017 om 18:49 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.