los van elkaar met elkaar

Door 13 april 2011

Los van elkaar met elkaar.

Een wat onmogelijke titel. Maar het is dan ook een onmogelijk moment. Wat stel ik me voor als ik in de ochtend de trein instap. Ja, een redelijk lange reis. Overstap in Haarlem. Van de tweede klasse naar de eerste klasse. Koffie wellicht. Jan, wel degelijk. Ondanks de lichte ongesteldheid die hem in het begin van de week trof. En daar staat hij. Te lachen. En stelt de koffie voor. Want zonder koffie zou de reis mogelijk teveel van ons vergen. Enigszins overdreven wellicht, edoch het is niet niks waar wij ons doel op gevestigd hebben. Off all places: Rotjeknor. Een stad aan de Nieuwe Waterweg. Een stad zonder hart. Een stad in de lucht. Een stad die doet vermoeden aan een vroeger wat platgegooid is. Hooguit wat namen die aan dat verleden herinneren: Weena, de Boompjes. De koopgoot uit het verleden die deed denken aan de Lijnbaan van voorheen. Het Witte Huis, de eerste ‘skyscraper’ in Europa. Die aan klein duimpje doet denken als je naar het gebouw van Robeco kijkt. De Nationale Nederlanden. waar het allemaal gebeurt.  Of  van welk ander willekeurig torengebouw. New York. Hotel, voorheen de vertrekhal van de Holland Amerika Lijn. Erasmusbrug. En de Spido!

Waar archiefbeelden in het Maritiemmuseum doen denken aan het gezegde ‘ruwe bolster, blanke pit.’ Waar bedrijfsongevallen aan de orde van de dag waren. En waar de huidige Arbo-wetgeving het werk op vele plekken had kunnen stilleggen. Waar toen ook al kranen een belangrijke rol speelden. Waar kranen (zo’n 390 in aantal) momenteel nog steeds een belangrijke rol spelen in het TUI-systeem. Waar spinnen op luchtbanden met zeecontainers aan de rol gaan. De mens zijn nietigheid laat zien. De grootte van een mier. In een wand van gekleurde, langwerpige blokken. Dat Rotterdam wat zomaar aan je voeten ligt. Als de Euromast je nog vele tientallen meters omhoog brengt. Je de adem ontneemt bij het zien van dat panorama. De schaalvergroting door de schaalverkleining. En als je goed kijkt in de verte Den Haag oprijst. Het kleine Holland in het groot. Het grote Holland in het klein. Mij de adem, voor even, ontneemt. De daling al is ingezet zonder dit zichtbaar te ervaren. Het Dijkzigtziekenhuis wat nu de naam van Erasmus draagt. Wat de concurrentie aanging met de Euromast. Ontdekken en beleven op 185 meter. Op 25 maart zijn 51e verjaardag vierde. En iedere keer opnieuw mensen in vervoering brengt. Simpelweg door omhoog te gaan. Een uitzicht biedt wat ook met een pen te beschrijven valt. De Nieuwe Waterweg voor speelgoedbootjes zorg draagt. En waar het park zich ontfermt over de schaduw van die toren. De Maastunnel aan Madurodam doet denken.

Een Heineken. Hij En Ik Nemen Elke Keer Een Nieuwe HEINEKEN. Een borrelhapje en een navenant praatje. Omdat dat zo gewoon is. GG. Wat dan weer staat voor een Goed Gevoel. Om ook onze emokanten wat te kunnen koesteren. En wij getweeën garant staan. Voor PP’er. Possibility persons. Mensen met mogelijkheden. Bevoorrecht zijn.

Wij reisden wat. Wij spraken wat. Wij lachten wat. Wij dachten wat. Wij zaten wat. Wij liepen wat. Maar wat wij nu precies zoal deden…?!

Bedankt Jan. Ook deze dag behoort tot ons verleden!

Post Scriptum:

JAN VAN DER HAVEN! Jan van der Haven. En die fout ligt geheel en al op mijn bordje! Excuses voor dit ongemak, hoorde ik vandaag tot tweemaal toe bij NS. Ik voeg daar een derde aan toe…

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op woensdag, 13 april 2011 om 23:07 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

2 Antwoorden op “los van elkaar met elkaar”

  1. VCA examen Schreef:

    prachtige foto’s van Rotterdam. wat je ook deed… je hebt een dag door gebracht in een leuke stad.

  2. FueflapleBapy Schreef:

    Ja, waarschijnlijk dus het is

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.