De kracht van een beperking.

Door 3 februari 2018

Soms zit de kracht van ‘ iets’ in de beperking die je jezelf oplegt. Soms heeft het er alle schijn van dat juist die beperking er met jouw gedachten vandoor gaat. Word je als het ware overrompeld door dat wat schijnbaar spontaan aan het licht komt, dan wel sta je wederom van jezelf te kijken. En wordt de vraag ‘heb ik dat gemaakt’ bijzonder actueel. Ik bedoel maar, waar komt inspiratie vandaan en op welke wijze komt die inspiratie aan het (dag)licht? Dat is wat ik vanmorgen dacht, terwijl ik bij Pauline in haar atelier was. Ik had wat te brengen en wist niet dat ik ook nog wat te halen had. Pauline heeft zichzelf een beperking opgelegd en laat haar werken meer en meer door mensen naar voren komen. Komt op die manier steeds meer bij zichzelf terecht en gaat op haar eigen manier daarmee aan de gang. Simpelweg door penseelstreken aan dat uitdagende doek toe te vertrouwen. Dat witte, uitdagende doek dat zich gaat kenmerken door wat subtiele aanwijzingen en verder niet veel meer dan dat. Ik geef toe dat ik een wat vooringenomen standpunt inneem en dat in de regel haar werken mij niet onberoerd laten. Dat neemt niet weg dat die eerste zin duidelijk aan haar is opgedragen, terwijl ik vanochtend met mijn neus in de boter viel, de organisatoren van die eerste pub quiz zaten niet alleen aan de koffie, maar deden ook hun best om een evaluatie van de afgelopen woensdagavond tegen het licht te houden. En dat mijn omschrijving van kneuterigheid bij hen in de smaak zou vallen, daar had ik eerlijk gezegd niet op gerekend. Tekst en beeld kon ik aan hen overhandigen en waar de muziek ontbrak, waren het nu de knisperende wikkels die zich rond de paaseitjes bevonden. Waar ik helaas geen gebruik van heb gemaakt juist in het kader door mezelf een beperking in deze op te leggen. Zo’n samenloop en het feit dat de Hema dit keer op tijd de boekjes tot mijn beschikking had gesteld, dat was mijn verrassing gelijk een paasei in de dop zich net schaamt voor een lege. Dat slaat in dit geval nergens op, maar is ook vaak de keerzij wanneer mensen zich tomeloos overgeven aan de invallen die zij voor ogen hebben. Je zult het moeten doen met een tweetal beelden, ingezoomd aan de ene kant en in zijn totaal aan de andere kant. Nee, geenszins een keerzij, laat staan de achterkant van mijn (on)gelijk. Maar hopelijk wel iets dat de lezer van dit bericht mogelijk verleidt om eens over deze woorden na te gaan denken…

IMG_0171IMG_0172

 

 

 

Be Sociable, Share!

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op zaterdag, 3 februari 2018 om 15:09 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.