Leck en consorten.

Geplaatst door Wik 25 februari 2017

Altijd wel ergens goed voor. Stijl. Geenstijl, geenpeil laat staan een lijn om op te trekken. Maar wanneer een willekeurig kunstenaar in de huidige tijd de gelegenheid krijgt om daarmee aan de loop te gaan, loop je de kans dat je een prentenboek uiteindelijk in je handen houdt. Zeker wanneer daar De Stijl aan gekoppeld wordt. En dat in een tijd dat Denk als een denkraam de Grote Bommel een poot probeert te lichten. Waardoor de list van Tom Poes de kans loopt om in het water te vallen. Maar gelukkig is de vijver Leck en daardoor loopt het bad leeg en wie uiteindelijk opdraait voor de schade, dat zal wel weer een rechterlijk uitspraak tot gevolg hebben, waarbij de ene maatschappij de andere een loer probeert te draaien of waar mogelijk een poot zal gaan uitrukken. Onnavolgbaar dit verhaal?! In zekere zin heb je gelijk, ware het niet dat ik een eigen draai probeer te geven aan de volgende namen: Mondriaan, van der Leck en Swarte. Waarbij de laatste naam nog een levend lid van de huidige tijd is en er vaak over de doden niet veel meer te vermelden valt dan goeds. 100 jaar wordt gevierd en ’s Gravenhage is de plek die dit uitbundig tentoon weet te stellen. De grootste collectie van Piet, de werken van Bart die ooit in de serie Openbaar Kunstbezit aan den volke kon worden vertoond en met een navenante omschrijving de gemiddelde burger enig kunstbesef heeft weten bij te brengen. De Storm van Bart is in mijn geheugenkastje blijven hangen en waar Bauhaus, Doesburg en Rietveld ook door Swarte zijn verenigd, Joost mag en kan het weten. Een raar verhaal? Ach, het is maar net hoe je ernaar kijkt. Of hoe je dit leest. Met de onbevangen blik van een kind, dan wel met de blik van een volwassene, gepokt en gemazeld door het leven. Met de blik van een senior, dan wel de blik van een aanstaande bejaarde. Een man die het leven achter de rug heeft en nooit die roem zal halen die Mondriaan en consorten hebben weten te bereiken. Maar dat De Stijl 100 jaar geleden voor een omwenteling heeft gezorgd, daar teren de huidige kunstenaars nog volop van. Alles is immers mogelijk, van hyperrealistische schilderwerken, tot surrealistische fotografische beeldbewerkingen. En daar tussendoor loop ik wat te flierefluiten, te rommelen en vast te leggen. Is het niet in woord, dan wel in fotografie. Want de beelden die dit bericht gaan vergezellen, geven iets weer van de dag en de momenten die ik gisteren in het Gemeentemuseum van Den Haag heb doorgebracht. En waar de Weizen in Haarlem ervoor hebben gezorgd dat het geheel toch wat werd doordrenkt: juist door die alcoholische versnaperingen. Dat het vandaag heeft geresulteerd in ‘een acute buikloop’, ach wanneer je weet dat een kurk niet alleen voor drijfvermogen kan gaan zorgen, maar ook nog eens stoppend kan werken…

IMG_6543IMG_6545IMG_6552

IMG_6553IMG_6557IMG_6558

Tags: , , ,

Replica’s?!

Geplaatst door Wik 24 februari 2017

Was het gisteren dat de Razernij intrigeerde, zijn het vandaag wat andere beelden die ik heb vastgelegd. Een kind dat schuilhokkie speelt in het Rijksmuseum, de bibliotheek waar stilte gewenst is en de kilometer aan boeken die hier zijn uitgestald. En dan te bedenken dat zich ergens in de gewelven nog zo’n vijf kilometer aan boeken bevindt… niet een uitgebreid verslag dit keer, meer een korte impressie van de vier uur durende tocht in dit overweldigende museum. Waar de Nachtwacht nog steeds grote aantallen bezoekers trekt, waar de eregalerijIMG_6501IMG_6502 zich mag verheugen op het straatje van Vermeer en waar de nodige Nederlandse en Vlaamse kunstenaars her en der te vinden zijn. Om maar niet te spreken over al die andere schatten die zich in de vele zalen bevinden. En dan te bedenken dat wij, Bruno en ik, elkaar ook geregeld uit het oog hebben verloren, maar steeds in staat zijn geweest om ook weer gezamenlijk door de zalen te dwalen. Waar ooit Obama het genoegen heeft gehad om voor dat meesterstuk een diner te gebruiken, waar vele doeken achter glas zichtbaar zijn en waar de vraag zich opdringt of het de originele doeken zijn die wij aanschouwen. Het zou me niet geheel en al verbazen wanneer de originele doeken zich elders bevinden en wij oog in oog komen te staan met meer dan uitmuntende replica’s…

IMG_6499IMG_6500

Tags: , ,

Razernij!

Geplaatst door Wik 23 februari 2017

Het beeld intrigeert nog steeds! Van de waanzin in de middeleeuwen en het dolhuys dat zich ooit in Amsterdam bevond. Van de gekken en de dwazen, de leeglopers en de landlopers en de stemmen die aanzetten tot vele vormen van razernij. H.H. Beek stelt in zijn boek ‘waanzin in de middeleeuwen’ dat ook in het dolhuys mensen van buiten konden worden opgenomen, vreemdelingen ‘die tot cranckheit van sinnen gheraken ende ghesont in deser stede ghecomen zijn.’ En waar ooit familiaire zorg het uitgangspunt was, waren het niet veel later oppassers en orde bewaker die zich over deze geesteszieken ontfermden. Tuchtiging was aan de orde van de dag en om inkomsten te genereren werden burgers in de gelegenheid gesteld om op open dagen zich met hen te vermeijen. Alhoewel dit laatste als nogal dubieus te omschrijven valt. Er werd de draak gestoken met hen die daar achter tralies verbleven, die in hun uitwerpselen in het stro naakt zichtbaar waren en de overlast die zij in een eerder stadium hadden veroorzaakt, werd nu in zekere zin uitgebuit. Het had veel weg van ‘apies kijken’ en men draaide zijn hand er niet voor om om de geestesgestoorde voor van alles en nog wat uit te maken. Deze mensen konden zich nu eenmaal in hun kooien niet meer verdedigen… In de huidige tijd zorgen verwarde mensen voor de nodige overlast en waar dan hulpdiensten werden ingeschakeld om deze personen naar een ziekenhuis te gaan vervoeren met behulp van een ambulance, doet men momenteel proeven met een wat meer anonieme automobiel. En waar Amsterdam prat gaat op een psycholance worden in de omliggende gemeenten proeven ondernomen om met een vergelijkbaar initiatief de opname wat meer te anonimiseren. Hetgeen op zich een goede ontwikkeling is, ware het niet dat de graad van verwardheid nog wel voor een andere indicatie kan gaan zorgen. Waarbij de politie alsnog wordt ingeschakeld en waarbij ophef nu eenmaal niet uit te sluiten valt. Vandaar vandaag het beeld ‘Razernij’ vergezeld van een drietal ander foto’s. Als hommage aan toen met het beeld van nu niet te verwarren…

IMG_6507IMG_6506IMG_6505IMG_6504

Tags: , ,

Een taak! Zonder straf dit keer.

Geplaatst door Wik 22 februari 2017

Vandaag maar weer eens een ‘daggie anders’. Niet dat dit aan Knorr te danken is, want die chickens die zij op sterke saus in potten voor het grijpen zetten, wederom in de aanbieding, hebben of te maken met Kraft Heinz of te maken met Unilever. En beiden zijn groot dankzij de kapitalen die miljardairs bereid zijn om in de voedingsindustrie te investeren. Want eten zullen mensen altijd blijven doen, drinken misschien wat minder, poepen desgewenst terwijl de urine tegenwoordig in speciale urinoirs wordt opgevangen. Tenzij een dame zich geroepen voelt om met een plaskoker alsnog deze urine te gaan verontreinigen. Ook een afvalproduct kan tegenwoordig weer voldoende fosfaten opleveren, om over de portie hormonen maar te zwijgen. Neen, vandaag mag je geen wonderen verwachten, vandaag staat meer in het teken van wat beelden die ik zo her en der heb vastgelegd en die zich vandaag geroepen voelen om aan het volk te worden vertoond. Waarbij dat veronderstelde volk waarschijnlijk net zo discutabel is, als de maker dezes. Geen ellenlang betoog dit keer, geen beelden die zullen gaan shockeren, geen uitspraken die van levensbelang zullen zijn, laat staan woorden die er ook in een ander verband mogelijk toe doen. Het slaat eigenlijk weer eens nergens op, maar ik heb het genoegen mogen smaken dat ik de taak die ik mij heb gesteld, heb volbracht!

IMG_6356IMG_6357IMG_6470IMG_6472

Tags: ,

Een rode deur zwart.

Geplaatst door Wik 21 februari 2017

Wat de reden kan zijn geweest om de rode deur zwart te gaan schilderen blijft, vooralsnog, een raadsel. Was het bedoeld om de stier niet langer te verleiden of was het misschien om de hellehonden op een dwaalspoor te zetten?! Geen mens die daar een zinnig antwoord op zal weten te geven terwijl onzinnige mensen daar waarschijnlijk mee aan de loop gaan. Hel en verdoemenis liggen immers op de loer en er bestaat gerede twijfel dat het vagevuur nog meer wordt opgepookt. Bedenk ik me terwijl ik een poging onderneem om een bonte, dat wil zeggen rode boerengroentesoep in elkaar probeer te draaien. Dat overkomt me wel vaker dat er opeens een stuk tekst naar voren komt, dat ik de tijdgeest eenvoudigweg terugdraai en dat Sammy, wanneer deze is uitgekeken, nederig zijn ogen sluit. Het zijn dan ook de zangers tekstschrijvers die ons overweldigen met woorden die de gevoeligheid van een willekeurig mens weten te prikkelen. Waarmee ik niet wil bekennen een gevoelig mens te zijn, hooguit dat ik wat selectief ben in de prikkels die mij bereiken. Gelijk ook mijn gehoor vergelijkbare acties onderneemt. Zo kijk ik bijvoorbeeld niet vreemd op dat de ene dag posters op billboards te vinden zijn, terwijl ze de volgende dag als zwerfvuil het groen van de bermen teisteren. En als deze acties te wijten zijn aan het niet altijd voorspelbare weertype, heb ik daar geen enkele moeite mee. Dan denk ik dat het aan de lijmlaag ligt en stel ik me tezelfdertijd een slijmlaag voor. Want slijmen doet de politiek wanneer het hem of haar uitkomt met groot genoegen, gelijk ik me bedenk wanneer de stembiljetten door de brievenbus naar beneden dwarrelen. Ik heb het recht en voel me dit keer niet geheel en al genoodzaakt om aan dit recht te gaan voldoen, laat staan dat het een plicht op termijn zou kunnen zijn. Want waar het biljet met rood dient te worden ingevuld, is het meer het zwart dat mij aanspreekt. En waar de boze blanke man de passie preekt, zijn het de kippen die vroegtijdig op stok gaan. Hetgeen mij in dit uitzonderlijke geval, veel genoegen bezorgt!

IMG_6477IMG_6478

Tags: ,

Een kwestie van smaak

Geplaatst door Wik 20 februari 2017

Niet altijd helpt afstel, zo ook gaat het met uitstel veelal eenzelfde kant op. Maar op een goed moment dien je toch die eerste hap te zetten in de Granny Smit, die waarlijk een zoetzure smaak met zich meebrengt. Nu ben ik over het geheel toch wel een beetje een zuurbek, een Amsterdamse ui van Kesbeke sla ik niet af en ook voor partjes braadharing draai ik mijn hand niet om, laat staan dat de sperziebonen zich mogen verheugen op een sprankeltje azijn. Maar een azijnpisser kun je mij niet noemen. Hooguit dat ik weleens het zoet van Balkenende meng met het zuur van Rutte. Verder hoor je mij niet klagen, hooguit vragen of het wat minder mag zijn, wanneer die vooruitbetaling van mij het een en ander van gespaarde gelden vergt. Want ook de belastingdienst is bezig met een inhaalslag, sinds Wiebes het in zijn hoofd heeft gehaald om de voorlopige aanslag naar voren te halen. Mogelijk heeft dit te maken met de aanstaande verkiezingen, opdat de schatkist rijkelijk gevuld weer wordt leeggehaald door op voorhand gedane beloftes. En waar een kinderhand gauw gevuld is, zal het mij niet verbazen wanneer graaiende handen niet op een miljoentje meer of minder letten, waar hooguit miljarden te verdelen zijn. En waar ik me kan verheugen op een kleine bijdrage van diezelfde overheid (een toelage die het ene moment wordt toegekend om het andere moment weer te worden ingehouden), de rijksoverheid mij geregeld wijst op het bestaan van mijn DigiD, de SVB ook het een en ander te melden heeft alvorens het ABP zich genoodzaakt ziet om toch weer het een en ander in te gaan houden heb ik, als eerder naar voren gebracht weinig te zeiken. Neen, een kruikenzeiker zal ik niet worden, een urinaal daar ben ik nog niet aan toe en ook de afdeling urologie laat ik aan mij voorbijgaan. Zolang Ria daar nog steeds haar kwaliteiten naar voren kan brengen, hul ik me in verantwoord stilzwijgen. Hetgeen niet wegneemt dat ik me ook wel eens wat zorgen maak. Als eerder genoemd uitstel. Wanneer ik echter na afloop van wederom discutabele notulen de balans opmaak, ben ik toch wel enigszins tevreden. In die zin dat het heikele punt dat mij als het ware dwong om voor afstel te gaan opteren, toch zijn beslag heeft gekregen. Gelijk ook pannenkoeken zich zowel met zoet als met hartig mogen verheugen op de smaak en de keuze van de gebruiker…

Tags: , ,

De duvel.

Geplaatst door Wik 19 februari 2017

Het is niet de ledigheid die mij een pootje probeert te lichten, maar wat het nu wel is hult zich in raadselen. Om over een verbond van stilzwijgen maar niet te praten, laat staan dat het iets is dat mij in het ootje probeert te nemen. En toch ontkom ik er geenszins aan, het oorkussen dat mij ter beschikking staat en een duivelse grijns in het vooruitzicht. En dan te bedenken dat een roemruchte voorganger mij reeds voor is gegaan, hetgeen voorgangers in het algemeen is toegestaan. Ik heb mij meester gemaakt van een klein maar fijn boekwerkje van de hand van de meester, Hieronymus Bosch ook wel bekend onder de noemer Jeroen Bosch. En het is dit keer Post NL dat zich over zijn werken heeft ontfermd met de bedoeling daar ook nog enige gelden aan over te houden. Dankzij een organisatie die schuil gaat achter de noemer PostNL Collect Club heb ik me laten verleiden om niet alleen dit werkje aan te schaffen, maar ook werken van Ed van der Elsken en niet in de laatste plaats ook werken van Jan van Haasteren. Waardoor mijn Nederlandse deel weer een uitbreiding heeft ondergaan, terwijl een ander deel wacht tot het moment waarop voorgangers dit pand zullen gaan verlaten. En waar ik ooit in het verleden mijn schoonvader zaliger heb wijs gemaakt om in postzegels te gaan beleggen, werd hij niet veel later wakker onder de koude douche die hem te wachten stond bij de verkoop. Over rendementen kan nu eenmaal geen garantie worden geboden, gelijk de banken over het algemeen hun klanten voor weten te houden. Maar het gaat meer voor de leuk, wanneer ik zo selectief in de weer ben. Een vorm van vermaak dat mogelijk, op de hele lange termijn, zich nog eens terug gaat betalen, hoewel ik daar eerlijk gezegd weinig fiducie in heb. Op deze manier laat de ledigheid zich toch enigszins de kop indrukken, kan de duivel besluiten om alsnog zijn moeder lastig te gaan vallen en voor je het weet… is ook deze dag alsnog aan het totaal der dagen toegevoegd! En dat van die duvel? De duvel is oud maar zijn moer immers nog ouder!

Tags: , ,

Koperen ploert.

Geplaatst door Wik 18 februari 2017

Hoor en wederhoor. Een gezond uitgangspunt in een tijd dat nepnieuws evengoed scoort als gewoon nieuws. Het hangt er maar net vanaf naar wie je je oor te luisteren legt. Een aanval op links, een aanval op rechts een blazoen dat wordt besmeurd dan wel wordt opgepoetst. En wanneer het de strijder dan wel voorvechter goed uitkomt, is enige vorm van overdrijving absoluut niet uit den boze. En dan te bedenken dat ik alreeds melding heb gemaakt van wederom de aanschaf van een boek, Dust genaamd. Een boek dat zich kenmerkt door een zekere desolaatheid waarin mensfiguren, voornamelijk van achteren gefotografeerd een minder beduidende rol spelen dan het geheel dat de foto laat zien. In Albanie, waar steden als Tirana, Durres, Vlora, Fier onder andere een rol in is toebedeeld. En waar Wim Wenders in de regel speelt met de volkomen leegheid van de beelden die hij ontleent aan landschap en stad, kiest Michelle Cera bewust voor de mens in die omgeving. Hetgeen haaks komt te staan op de beelden die ik vandaag aan dit bericht ga toevoegen: beelden uit het Huis van Hilde. Waar wij gisteren hebben rondgekeken. Mensfiguren die, door de loop der tijd en de loop der ontwikkelingen, hun tijdperk verbeelden. Toen er nog geen sprake was van enige vorm van democratie, toen de ene hoofdman garant stond voor het uitroeien van mogelijk ander hoofdmannen, toen een ledenraad veelal uit de mannen van een bepaalde gemeenschap bestond en de vrouwen zich nog niet druk hoefden te maken omtrent het kiesrecht. Maar waarschijnlijk ook wel een tijd dat intriges net zo vrolijk bloeiden als tegenwoordig, men kans zag om elkaar pootje te lichten en het ernaar uitziet dat, wat dat betreft, er winig nieuws is onder die achter de wolken schuilgaande koperen ploert.

IMG_6462IMG_6463IMG_6464IMG_6465IMG_6467IMG_6468

Tags: , ,

Vooroordeel…

Geplaatst door Wik 17 februari 2017

Noemenswaardig?! Wel zeker! Wat dan? De spanning wordt zo langzaam opgevoerd en het plaatje dat vervolgens naar voren komt, doet mogelijk denken aan een vorm van abstracte kunst. En in zekere zin is dat plaatje ook als zodanig bedoeld. Te weten dat dit een gedeelte is van een sarcofaag in de buurt van Etersheim uit het huidige Markermeer gevist, brengt je nog steeds niet verder op het pad dat ik vandaag voor je uitstippel. Laat staan dat er sprake is van een pad. Het zijn hooguit wat blauwe kindervoeten die de argeloze bezoeker verleiden om de zwarte deuren open te doen en een waar ‘Sesam open u’ is het gevolg. Hoewel de schatten die hier tentoon worden gesteld niet een vorm van klatergoud en schitterende edelstenen laten zien. Veel meer zijn het de vitrines die indruk maken, de skeletten die rondom zichtbaar zijn en de archeologische vondsten die zich in deze provincie hebben voorgedaan, die indruk maken. Ik had op voorhand mijn bedenkingen en ben geheel en al genezen van mijn vooroordeel. Ik heb het over ‘het Huis van Hilde’, met uitzonderlijke reconstructies van mensfiguren uit verschillende periodes van de tijd. Het stenen tijdperk om maar iets te noemen tot mensen uit de middeleeuwen waarbij de Alkmaarse Brecht tot een van mijn favorieten is gaan behoren. Dat een Kenau ontbreekt zal wel te maken hebben met het feit dat op de aloude Paardenmarkt in Alkmaar een massakerkhof werd ontdekt. Levensecht staan zij daar iedere dag opnieuw op uit hun rijk. En wanneer de lichten uitgaan, het personeel en een laatste bezoeker het pand hebben verlaten, zou het mij niet verbazen wanneer zij besluiten om de dag met elkaar in een ronde kring te evalueren. Het museum is vrij recent en dat betekent dat de museumjaarkaart nog niet van toepassing is. Maar een bedrag van vijf euro voor personen jonger dan 65 en vier euro voor mensen die die grens zijn gepasseerd, behoeft geen beletsel te zijn. En dan te bedenken dat de provincie Noord-Holland daar ook nog de nodige baat bij heeft…

IMG_6475IMG_6476IMG_6473IMG_6474

Tags: , ,

Twee plaatjes!

Geplaatst door Wik 16 februari 2017

Bedroevend. Of misschien is teleurstellend een wat betere omschrijving. Het hangt er maar net vanaf met welke instelling je naar die grote stad gaat. Maar vier plaatjes gemaakt, waarbij een plaatje doet denken aan een vorm van Graffiti, volgens de encyclopedie ‘een verzamelnaam voor afbeeldingen of teksten die op straat of op een andere min of meer openbare plaats met verf, verfstift of inkt zijn aangebracht.’ Volgens een officier van justitie valt dit onder de noemer ‘geweldpleging.’ Er is feitelijk sprake van geweld tegen de rechtsorde. En vervolgens citeert hij een collega uit Den Haag als volgt: “Hoewel sommige mensen graffiti ervaren als kunst, zal het merendeel zich eraan storen en het beschouwen als verloedering van de samenleving”, en dat alleen door het feit dat de betreffende kunstenaar op een heterdaadje werd betrapt. Het is dan ook logisch dat Banksy zich hult in stilzwijgen, dat zijn herkenbare kunst tot kunst wordt verheven en dat mensen die zich aan zijn werk storen genoegen zullen vinden in het feit dat werken van zijn hand door een laag witte verf alsnog verloren gaan. Uitingen gekoppeld aan de huidige tijd, de omstandigheden die een rol kunnen spelen en het feit dat juist kunst dat wat schurkt tegen het huidige moreel, het alleszins in bepaalde kringen absoluut niet goed doet. Het heeft wat weg van een persoon die de tong uitsteekt, waar de middelvinger tegenwoordig het symbool is om de ander grof te bejegenen. En waar de noemer ‘schijt aan jou hebben’ nog enigszins een rol kan spelen in de huidige vormen van communicatie, is het aan de andere kant toch wel bijzonder dat sommigen met hun werken ware kunstenaars zijn. In plaats van een bedompt atelier kiezen zij bewust voor die openbare ruimte, voor een lichte vorm van verzet en waarschijnlijk ook nog voor de adrenalinekick waarbij het werken gepaard gaat. Waar Appel zich beperkt, heb ik reeds een aantal boekwerken gezocht en ook gevonden. Sta ik geregeld versteld van de creativiteit die onbekende kunstenaars tot hun beschikking hebben. En waar de een ternauwernood zijn verf ziet drogen, is een ander niet te beroerd om zijn werk daaroverheen naar voren te gaan brengen. Een teken van de huidige tijd?!

IMG_6453IMG_6454

Tags: ,