Vingervlugheid.

Geplaatst door Wik 17 januari 2018

IMG_0097IMG_0098

Ideaal zo’n rekenmasjien. Vooral wanneer het simpelweg een kwestie van optellen is, maar je toch nog enige zorgvuldigheid dient te betrachten wanneer je vergeet om het plusje in te drukken. Kan je van het begin af aan wederom een optelling maken zonder het willekeurige getal daarvan af te trekken. Ik bedoel maar, hoe eenvoudig kan het drukken van een knopje zijn?! Balansen en de kans die ik loop ergens onderweg een foutje te maken is groot, is het geelgroen, wit dan wel oranje. Hetgeen overeenkomt met de waarschuwing die voor wat het weer betreft morgen van kracht schijnt te zijn. En dan is het bijzonder prettig om over een automobiel te kunnen beschikken, gelijk ik vandaag ook van dat middel gebruik heb mogen maken. Ach, simpelweg een kwestie van de tering en de nering als zodanig. ’t Was leuk vandaag, oude bekenden een hand te kunnen schudden, me op te maken voor een klus die ik ook al een aantal jaren voor mijn rekening heb genomen en het feit dat het in zeker zin ook nog eens dankbaar werk voor de ander kan zijn, mooi meegenomen. Een ander feit is het gegeven dat ik voor een belangrijk deel onder leeftijdgenoten kom te verkeren die iets met treinen hebben. En waar mijn belangstelling zich voornamelijk richt op een wat kleiner schaalmodel heb ik er toch geen moeite mee om zowel LGB als Piko door mijn handen te laten gaan… Treintjes, je zult de mannen de kost moeten geven die zich nog steeds met deze bijzondere hobby bezig houden en, in bijzondere zin, weten de modellen mij nog steeds te boeien. Nog boeiender wordt het wanneer het tot mij doordringt dat de baan in wording het afgelopen jaar een bepaalde ontwikkeling heeft doorgemaakt. Met treinen die in de vorm van een remise ’s nachts worden gestald, een treinbaan die nog wacht op de verschillende wissels die moeten worden gelegd en aangesloten en de hoeveelheid gekleurde draden die straks garant komen te staan voor een melding terug naar het controlestation. Of boompjes die ooit bij Ikea als decoratiestukken hebben gediend en nu een tweede leven krijgen bij die eerder genoemde baan in wording, waarop straks treinen zullen gaan rijden die een eigen buitenbaan ver te boven gaan. En dat alles met een bataljon aan vrijwilligers, de een gespecialiseerd in het een en de ander er zijn hand niet voor omdraait om te programmeren, te produceren dan wel om zijn geest over het geheel te laten dwalen, terwijl nog weer een ander ervoor zorgt dat ook de innerlijke mens niet vergeten wordt. Ik heb het over Grootspoor, dat ooit aan de wieg heeft gestaan van het therapeutisch traject wat ik heb doorlopen na mijn hartfalen, het feit van die ICD en alles wat zich nog meer in die tijd voordeed. Een handige vorm van therapie waar ik nog steeds de vruchten van pluk. En met die pluk ga ik nog een aantal dagen door, was het alleen maar om de reden dat het werken met dat masjien een beroep blijft doen op mijn vingervlugheid!

IMG_0099IMG_0100

Tags: , , ,

Morgen: een gewoon ‘daggie’.

Geplaatst door Wik 16 januari 2018

Altijd wel iets dat de moeite van een onderzoek waard is. Wanneer aannemers en ondernemers mensen zijn die zich op de een of ander manier van gewone burgers weten te onderscheiden, wordt de vraag of er ook bovennemers bestaan een duidelijke. Maar misschien ontbreekt er dan een bepaalde letter: de e. Boevennemers en dan met name mensen die er geen probleem in zien om de ander een pootje te lichten, een rad voor ogen te draaien dan wel zulke grenzeloze mogelijkheden voorschotelen dat de willekeurige leek niet veel meer te doen valt dan in te gaan op dit meer dan geweldige aanbod. Gelijk in het verleden banken er geen moeite mee hadden om onmogelijke winsten voor te spiegelen en voor het gemak de kleine lettertjes maar vergaten. Of deze als veronderstelde ‘peanuts’ af te doen. Want iedereen in nu eenmaal gevoelig voor de centen die op een goed moment de knip zouden kunnen gaan vullen. De gangbare zaken even uit het oog verliezen en dat eerder genoemde rad als een avontuur te gaan omhelzen. Want avonturen zijn het vandaag de dag. Met dank aan Rutte 3 ½ en het verhogen van de prijzen voor energie, waardoor de aanbieders vanuit het verleden er alles aan doen om je weer te verleiden om juist van hun aanbod gebruik te gaan maken. Opdat de gemiddelde 7 euro per maand dat een gemiddelde werknemer er dit jaar op vooruit dacht te gaan, er uiteindelijk toch weer wat meer bij inschiet. Ze buitelen over elkaar heen, of het nu Essent is, Oxxio of dat het Nuon wederom een poging doet om de klant te verleiden, het heeft veel weg van wat ik eerder omschreef als bovennemers. En de vraag wat in die naam allemaal wordt uitgekraamd voor mijn gemak maar even in het midden latend… Morgen maar weer eens een gewoon ‘daggie’: balansen bijvoorbeeld.

P.s. bovennemers bestaan wel degelijk. Dat zijn lieden die uit de Staatsruif vreten en er geen last van hebben wanneer uit die pot maximaal gegraaid wordt…

Tags: , ,

Bloed’rig

Geplaatst door Wik 15 januari 2018

Een uitgelezen dag om des middag reeds de wol op te zoeken. En wanneer ene Rob ook nog van zich laat horen, dan is het feest bijkans compleet. Niet dat ik op deze man zit te wachten, na al eerder die kaars te hebben uitgeblazen, maar het weertype van vandaag spreekt mij absoluut niet aan. En van een enkele boodschap doen kan ook al geen sprake zijn. Dus geen vers fruit, geen zakjes pinda’s van Duyvis, laat staan een Mona toetje dat verdwijnt in de diepvriesla. Want ik ben in staat om de verschillende aanbiedingen niet alleen de revue te laten passeren, maar ook nog eens in staat om gericht mijn etenswaar te verschalken. Het slaat eigenlijk nergens op, maar ik vind het in zekere zin een sport. En wie val ik daar lastig mee? Hooguit wanneer ik me enigszins te buiten ga aan de huishoudportemonnee, maar ook dat is niet onoverkomelijk. Altijd wel de moeite waard om het te hebben over futiliteiten…

Dat neemt niet weg dat de plaatjes van vandaag enige toelichting behoeven. Want waar tref je nog een slagerij met een slager die zelf slacht ( 1 rund in de week) en ook een vijftal varkens weet om te zetten in bijvoorbeeld riblapjes, rollades dan wel worst. En dan wordt die nog lauw aangeboden. In Leiden. En mijn vraag of ik een foto mocht maken, werd ook nog eens bevestigend beantwoord. Kijk, leuker kan ik het niet maken en de wetenschap dat wij niet veel later in Museum Boerhaave verkeerden, waar onderdelen op sterk water te vinden zijn, laat staan dat het Theater Anatomica zich van de modernste middelen heeft voorzien, ook dat is bepaald geen sinecure. En dan laat ik voor mijn gemak de ontleding van de onderarm maar schieten. Een ietwat bloederig geheel maar ik wens jullie dit niet te onthouden. Was het alleen maar om iets van deze hulpeloze dag op de netvliezen van anderen vast te gaan leggen!

IMG_0089IMG_0093

Tags: , ,

Een ode brengen…

Geplaatst door Wik 14 januari 2018

Of ik wat met COBRA heb?! Nou, om heel eerlijk te zijn helemaal niets. Tenzij ik het in de tijd ga plaatsen, het begin voor mijn gemak in het interbellum plaats, de jaren dertig van de vorige eeuw, de Ploeg en de Stijl inmiddels furore hebben gemaakt, Duitsland bezig is een Derde Rijk te gaan organiseren en het chauvinisme wat voorheen landen kenmerkte, door de Grote Oorlog in puin is geslagen. Abstractie in de kunst niet door een ieder op prijs wordt gesteld, het magisch realisme en het surrealisme worden vertegenwoordigd in de personen Dali, Picasso en Magritte terwijl in Nederland Carel Willink van zich laat horen. Om maar een kort beeld te schetsen, waarna het tijd wordt om een Tweede Grote Oorlog te ontketenen. De vreugde voor de een en de rampspoed voor de ander vragen vijf jaar de tijd en de bevrijding laat voor heel Nederland nog op zich wachten. Honger wordt gestild door juwelen te gaan ruilen. De boer doet in de regel goede zaken en waar de een noodt naar brood is de dood bij de ander niet ver weg. Maar we schrijven andere getallen, andere jaar getallen. Na de oorlog komt er een periode aan die het kind in de kunstenaar die zo lang verscholen is geweest, naar boven laat drijven. COBRA laat van zich horen en namen als Appel, Constant en Corneille doen zich voor. Om maar wat Nederlandse vertegenwoordigers bij naam te noemen. Ergens in de schaduwen van dit drietal zou een Lucebert van zich kunnen laten horen, maar die is onzichtbaar in Bergen neergestreken. Hij dicht, schildert en schrijft en ook ten aanzien van zijn werken zijn meerder boeken verschenen. Natuurlijk zijn er verschillen, maar de overeenkomst in mijn ogen is groot. Althans gedeeltelijk. Wanneer ik rep over ‘kinderlijke eenvoud’ doe ik hen (terecht?!) onrecht aan. Zij vertegenwoordigen in zekere zin de ‘nieuwe orde’ nemen de burgerlijke orde van voor die tijd op de korrel en trekken zich niets aan van wat de wereld om hen heen van hun werken vindt. Want een mening is snel naar voren gebracht… Ik laat wat beelden zien van werken en tegelijkertijd ook wat beelden van een bijzonder museum dat wordt voorbereid voor een nieuwe tentoonstelling. Ook daar wordt handwerk op prijs gesteld, al zullen niet veel mensen hier getuige van zijn. Wij waren het wel en eigenlijk is dit bericht een ode aan de werkers die veelal tussen de coulissen te vinden zijn!

IMG_0072IMG_0073IMG_0083IMG_0087IMG_0074IMG_0075

Tags: , ,

Kritische noot/d!

Geplaatst door Wik 13 januari 2018

Zaterdag avond, het nodige de afgelopen dagen meegemaakt, het onnodige gelaten voor wat dit is en daarnaast een gedicht in elkaar gewrocht, hetgeen ik jullie op een avond als deze bepaald niet wil onthouden…Het gaat over theater, is meer een omschrijving van gebeurtenissen en draagt de bijzonder titel: SNIPPERS. Er kan nog op geschoten worden dus, schroom niet om jouw kritische noot kenbaar te maken!

SNIPPERS.

Theater? The-jater! Ik haat ‘r!

Wat maakt het uit:

een vrouw die getemd wordt

een illusionist komt uit een kist

een speler, verscholen achter een masker

een edelvrouw in het nauw

een gebrul, een gegil en een aria

de zaal zit verstomd en de lach

wordt een traan

het licht wordt gedoofd, de spanning neemt hoe

hoe zal de eerste openingszin gaan vallen?

Een spotlicht, een volglicht een niet te volgen spraak

en het decor doet denken aan chaos, valt spontaan naar benee

het publiek weet niet beter, de verwarring compleet

een stem die opeens over een wielewaal zingt

de humorist, met een lied ver beneden niveau

een ordinaire grap, draagt zorg voor kromme tenen

een kind draagt voor, het publiek begint te wenen

zakdoeken kleuren de zaal helemaal wit

een vrouw stoot haar man aan, snurkt zachtjes, hij pit

en dan… is het pauze

de blaas wordt geleegd, men praat wat, denkt wat en zegt wat

maar waarover het gaat, dat weet de speler niet.

Na de pauze wederom het licht blijft nu aan

het publiek heel verbaasd, hoe zal de voorstelling verder gaan

dat is het eind, en iedereen verdwaasd, had van alles verwacht

verlaat dan de zaal in complete verwarring tot…

wederom gaat de bel, het volk keert terug en dan

is daar toch nog een einde, een drankje en voor je het weet,

keert iedereen huiswaarts, maken de spelers

hun opwachting, hun hapje hun drankje

en wordt het publiek alsnog tevreden gesteld

en bij de kassa de centen geteld.

The-jater? Theater! Ik heb haar lief!

Tags: , ,

Vermaledijde vertoeven

Geplaatst door Wik 12 januari 2018

Later zal het niet worden, waarschijnlijk ook niet vroeger. Dat er wel wat te beleven valt in Leiden, ook dat zal me niet gaan verbazen. Was het alleen al door het feit dat Museum Boerhaave na twee jaar verbouwing de deuren weer heeft geopend. Waarschijnlijk geen sinecure geweest om al die objecten van een verantwoorde plek te gaan voorzien. Leiden en Boerhaave hebben wat te vertellen, was het alleen al door het feit dat juist die Universiteit de nodige Nobelprijswinnaars heeft afgeleverd. Waarbij ik de namen voor mijn gemak maar even vergeet, die zijn wel ergens op het Wereld Wijde Web te vinden. Het gegeven dat ook Einstein ooit benaderd is om daar colleges te gaan geven, is zeker het vermelden waard. Einstein, je weet wel, die man met die fameuze tong. En ik doe in zekere zin recht aan hem, wanneer ik je vertel ooit een button in Duitsland te hebben gekocht die zich in mijn prullaria ruimte bevindt. Want ik verzamel in zeker zin ook nog de nodige prullaria. Was het alleen maar als genoegdoening van de reizen die ik in het verleden heb gemaakt. Gelijk ik vandaag in Leiden vertoef. Waardoor dit vermaledijde woord ook vandaag weer in een bericht terug te vinden valt…

IMG_0051IMG_0052

Tags: , ,

De dagen tellen door…

Geplaatst door Wik 11 januari 2018

En dan is daar Tante Pos. Met een kartonnen doosje dat een brievenbus pakket behelst. En het mag geen toeval zijn dat ik daar juist vandaag melding van maak. Want het is niet zomaar een pakje. Het is een ander boekje, een boekje met weinig tekst maar wel een tekst die ertoe dot. Van mijn vriend uit Den Haag waar ik vandaag mee in Amsterdam de dag door ga maken. Vertoeven is nu eenmaal een duur woord en niet geheel en al gebruikelijk binnen mijn gangbare vocabulaire. Alhoewel ook dat regelmatig bezijden de waarheid is. Ook dat doet vandaag niet ter zake, hooguit valt op te merken dat we de afgelopen jaren met enige grote onregelmatigheid elders hebben vertoeft. Waardoor dit woord toch weer gangbaar wordt geacht. Was het gisteren nog aandacht voor een strohoen en een wandelstok, neem ik vandaag op voorhand een handzame paraplu mee. Want je weet maar nooit wat je in Nederland wat dat betreft te wachten staat… Het is in zekere zin presentjes dag. Het ene presentje is nog niet gearriveerd, of een volgend doet zich voor. Zo wordt in zeker zin de dag gekleurd ook al zal het voornamelijk grijs zijn wat ook deze dag zal gaan bepalen. Maar het koesteren van deze vriendschap bepaalt nu eenmaal het genoegen dat een vlag met regenboogkleuren in de schaduw stelt. En met welke prenten ik vandaag weer thuis zal komen, ook dat kent op dit moment nogal wat ongewis. Nu weet ik niet of ongewis in deze zin van toepassing is, maar ik houd het daar maar op. Was het alleen al door het feit dat ik weer eens een voorschot neem op straks, opdat ik niet met mezelf in de knoei kom. Want hoe dan ook, de dagen tellen door!

IMG_0048IMG_0049

Tags: ,

Verbeterpunten…

Geplaatst door Wik 10 januari 2018

Verbeterpunten heette het toen de aandachtspunten uit den boze waren. Maar hoe kun je iets verbeteren, wanneer je op alle fronten goed scoort? Hooguit wanneer je weer nieuwe woorden introduceert als excellent, het cum laude vervangt door summa cum laude en de beste onder zijns gelijken de gelegenheid biedt om bepaalde touwtjes in handen te gaan nemen. Ik bedoel maar, waar gaat het tegenwoordig nog om? Mensen die er een slag van hebben om anderen op een voetstuk te plaatsen, mensen die zo uitzonderlijk goed zijn dat je er bang van wordt, terwijl de doorsnee mens ergens in het grijze deel van het menselijk bestaan worden uitgenodigd om onopvallend dan wel anoniem door het leven te gaan. Mensen die de mensheid wat nalaten, mensen die dagelijks een goede daad verrichten, mensen die eenvoudigweg hulp en steun bieden en daar voor de rest geen ruchtbaarheid aan wensen te geven, mensen die zich schamen wanneer zij weer een beroep doen op de voedselbank of mensen die zich laten verlokken om op iedere aanbieding die geboden wordt in te gaan. Ook wanneer dit verregaand hun budget overschrijdt… Het wordt je dan ook aan alle kanten aangeboden, voor je het goed en wel beseft zit je in een huis met overbodige spullen en weet je je geen raad meer. Dan is het goed dat er programma’s zijn die een poging doen om je uit die hulpeloze situatie te verlossen. Dat heeft dan real life tv, heeft een grote amusementswaarde en geeft dat de kijker de gelegenheid om het leed van de ander te vergelijken met de sores die die anonieme kijker treft. Voorheen hield je veelal de vuile was binnen, was het not done om over je salaris te praten, laat staan dat je de ander ging vermoeien omtrent jouw dagelijkse bezigheden. Gewoonweg anonimiseren van je bestaan en er het beste van maken. Eigenlijk als een horde grijze muizen door het leven ploeteren. Hoe ik hierop kom? Ik kocht een boek. In de aanbieding. ‘Ik had een strohoed en een wandelstok.’ Jan Arends proza met een nawoord van Maartje Wortel. Zij schrijft op de achterkant ‘de taal is zo krachtig dat je er af en toe bang van wordt.’ Nu ben ik reeds in het bezit van zijn verzamelde werken, maar dit boek kon ik niet laten liggen. Arends die hovaardig en onderdanig zijn diensten aan vrouwen van stand aanbood: als huisknecht. Arends sie op een zeker moment ingreep op zijn leven door uit het raam te springen. Hij springt uit het raam van de vijfde verdieping van zijn flat op het Roelof Hartplein in Amsterdam. Maar of Jan Arends in zijn tijd dacht aan verbeterpunten…?!

IMG_0047IMG_0050

Tags: , , ,

Geen voornemen!

Geplaatst door Wik 9 januari 2018

Kijk, dat is nog eens leuk wakker worden. Vanuit een droom naar Stairway to Heaven. Maar dan in de uitvoering van de gezusters Wilson. Tijdens een Tribute aan Led Zeppelin, waar Michelle en Barack Obama getuigen van zijn geweest. Waar zij ooit als Heart konden getuigen van hun muzikale kwaliteiten, brachten zij een ode aan de resterende leden van die band. Een band met een verleden, een band ook waar de verschillende hoezen van hun albums nog steeds getuigen van zijn. Laat staan van de muziek die zij hebben gecomponeerd, muziek waar zij de wereld mee hebben veroverd. En wanneer anderen de gelegenheid krijgen hun interpretaties naar voren te brengen, geeft mij dat weer een gevoel van rijkdom. Muziek die mijn oren weet te strelen, vooral als juist dat nummer mij de hele dag weet te achtervolgen. Nancy en Ann Wilson, toen heel aantrekkelijke dames en nu wat meer uit de kluiten gewassen vrouwen. Stevige vrouwen waarbij de zang en de klankkleur nog steeds dezelfde zijn. En een band om van te watertanden. Ik kan er bijkans geen genoeg van krijgen, heb dan ook dit nummer herhaaldelijk afgespeeld. Om maar wat te doen, want voor de rest had ik voor vandaag geen goede voornemens. Want goede voornemen voor een dag als vandaag zullen terecht gaan komen bij de goede voornemens die zich een week geleden hebben voorgedaan…

Tags: , , ,

ook nu nog mogelijk…

Geplaatst door Wik 8 januari 2018

Het kan niet op! De buikriem minimaal drie gaatjes losser en met wat wrikken, mogelijk wel vier. Maar dat geeft dan weer dat ouderwetse benauwde gevoel. Uit de tijd dat de recessie zich in volle glorie voordeed, dat de voedselbanken overstroomd werden met nieuwe hulpvragen en dat de goegemeenschap zich nog aardig wist te profileren in de tijd dat Serious Request nog ruim boven de 10 miljoen scoorde. Maar nu het beter gaat, nu de beloftes van dit huidige kabinet daadwerkelijk in centen worden omgezet, blijkt dat het niet veel meer dan netto 7 euro meer zal zijn. Welkom dus in 2018, welkom ook bij de corrigerende tikjes van Emiel, welkom ook bij de eerste schermutselingen die zich op gemeentelijk gebied gaan voordoen en Denk niet te snel dat de Partij voor de Dieren zich alleen landelijk druk maakt om een beter leven van 1, 2 dan wel drie sterren, die van de Michelin kent er maximaal in Nederland drie toe. Maar dan heb je wel goud in je handen, hoewel dat er enige jaren geleden toch wel iets anders uitzag. En over goud gesproken, geef zilver voor de draden dan komt het goud vanzelf. Knipknappers maken furore, de lokken kunnen weer alle kleuren van de regenboog dragen ongeacht het geslacht en voor hen die in twijfel verkeren hieromtrent kan de uitspraak persoon dan wel mens mogelijk het juiste pad gaan banen. Of reizigers om in NS-taal te gaan communiceren. En als men dat ook nog eens voorziet van het woord beste, heb je de idee dat je er nog persoonlijk op aangesproken wordt. De eerste week van januari is achter de rug. De eerste folders zijn reeds bij de reisbureaus naar binnen gebracht. Noord- en Zuid Amerika wordt al gewoon, Afrika trekt ook niet meer zor erg als in het verleden, en Azie, ach ook dat begint al gewoon te worden. Men gaat misschien op zoek naar nieuwe uitdagingen, Iran, Noord-Korea dan wel de binnenlanden van het voormalige Papua Nieuw- Guinea. Waar je de kans loop om alsnog als maaltijd je einde in een kookpot mee te mogen maken, jammer dat je dit avontuur dan niet meer aan je nageslacht kunt doorgeven, maar dat het spannender was dan het bootje varen in de fjorden van Noorwegen, dat ook de Middellandse Zee geen geheimen meer te bieden heeft, laat staan dat ook het Caraibisch gebied geen piraat meer in de aanbieding heeft, dat zal velen toch ontgaan, gezien het sappelen dat mensen in Nederland moeten doen voor hun dagelijks bestaan. Ook dat zal de glimlach van die eerste van het land ook nu nog mogelijk ontgaan…

Tags: , ,