Gemis(t)

Geplaatst door Wik 23 januari 2019

Een beetje omslachtig, maar dat houdt de sjeu erin. Ben ik vrolijk bezig om het balansen af te gaan ronden, blijkt dat er toch een kink in een onduidelijke kabel te ontdekken valt. Terwijl ik bij de controle omtrent mijn ICD alleen maar positieve geluiden te horen kreeg, op een kleinigheid na. Wanneer de batterij ten einde loopt , geeft deze een k’ling klang’ geluid ten gehore. Of iets dat doet denken aan een signaal waarmee hulpdiensten zich naar de plaats des onheils spoeden. Zo’n situatie zal zich niet direct voordoen, het feit dat er sprake is dat op korte termijn ik wederom van me laat horen, dat is tot medio april nog niet aan de orde. Ach, de kommer laat de kwel immers vrolijk tieren. Wat wit is bekent kleur, wat vast zit laat los en wanneer het vooruitzicht op de pensioenen nog steeds de koppen van de krant haalt, zal het in de regel wel weer los gaan lopen. Houtjes kunnen vrijblijvend worden gebeten, en wanneer kliekertonnen ten behoeve van de voedselbank nog steeds niet behoeven te worden uitgeschraapt, blijven de varkens knorren opdat de karbonaadjes als kiloknallers bij de Grootgrutter in de aanbieding zijn en waarschijnlijk ook blijven. Knir, Knor en Knar worden nog steeds door de Grote Boze Wolf in de DD ten tonele gevoerd en ook met Roodkapje zal het wel loslopen. Hetgeen het peil van vandaag aangeeft, terwijl ik in blijde afwachting ben van mijn verzamelde werken in een ringband. De titel van deez’ werken doet er dit keer wel toe: ‘abrupt verbroken, deel I en deel II.’ Waarbij de vraag aan het eind van deel II er ook nog eens toe doet: ‘kan het nog gekker?’ Hetgeen ik dit keer bevestigend dien te beantwoorden, ja het kan nog gekker. Om enig idee te geven: maandag had ik het over rompertjes en vervolgde met dompertjes. Nu is het woensdag en eerlijk gezegd: ik kan me nog steeds niet vinden in het gemis!

Tags: ,

3 sneeuwvlokjes…

Geplaatst door Wik 22 januari 2019

Altijd wel wat te beleven in Nederland. Drie vlokjes sneeuw en de Nederlandse Spoorwegen gaan over op een half uur dienst. Wegen worden minder begaanbaar, de haringen laten zich zien in de treinstellen, code Geel wordt voor de wegen rood door ongelukken en kruisen over de weg staan garant voor hen die niet alleen winterbanden hebben gemonteerd, maar ook nog eens verroeste sneeuwkettingen tevoorschijn hebben getoverd. En waar de Kerst kleurrijk groen was, wordt januari een uitgelezen maand om de elektrische deken weer eens uit te gaan proberen. De wegenwacht wacht vele telefoontjes, de accu heeft het nog niet helemaal begeven, benzinepompen maken overuren door de stationair draaiende motoren en de klimaat controle in het automobiel zorgt voor een aangename temperatuur. Voor de zekerheid worden dekens meegenomen, er is een kleine hoeveelheid repen in het dashbordkastje te vinden, voor extra water is gezorgd en wanneer de terugreis niet kan worden ondernomen, zorgt een beperkte hoeveelheid medicijnen ervoor dat er morgenochtend toch nog geslikt kan worden. Tenslotte dien je nu eenmaal op van alles voorbereid te zijn en waar elders temperaturen worden waargenomen waarbij het kwik tot onder de twintig graden is gedaald, blijft wakker Nederland zich uitspreken omtrent die eerder genoemde winterdiensten. Want als er niets te klagen valt, dan is het niet goed gesteld met de gemiddelde Nederlander. En in Davos?! De elite slaapt in de kelder, Trump blijft thuis, Macron is op zoek naar gele hesjes en May maakt zich op voor een volgende Day. Morgen is de dag dat ook de kabinetsploeg aankomt. Dan wordt Nederland voor even van zijn kopstukken verlost. Rutte, Hoekstra, Kaag en Bruins zullen proberen om afspraken op topniveau te gaan maken. Maxima geeft acte de presence als speciale VN-gezant. En CEO’s maken zich druk omtrent een afnemende economische groei. De neerwaartse bijstelling komt uit de koker van Christine Lagarde, baas van het Internationaal Monetair Fonds. En in Frankfurt gaat men op beperkte schaal door met het verzamelen van obligaties, staat de pers nog steeds op drukken en kijken we uit naar dat al eerder aangekondigde loonstrookje… En voor het overige nieuws: wees waakzaam, haal strooizout in voldoende mate in huis, zorg dat je voldoende voorraad door het hamsteren in huis hebt opdat morgen: misschien gaat het regenen en is het verklaarbaar dat dan ijzel gaat ontstaan!

Tags: , ,

Rompertje? Een dompertje!

Geplaatst door Wik 21 januari 2019

Geen rompertjes, maar dompertjes. Wanneer ik een bericht ontvang van onze oudste dochter die zwanger is en zij aangeeft dat zij over 6 maanden mogelijk in de gelegenheid is om een nader contact te hebben, sta ik niet alleen met een mond vol tanden, voel ik me niet serieus genomen en gaat het grootste deel van haar zwangerschap aan mij voorbij, en bestaat de kans dat ik zelfs bij de geboorte buitenspel kom te staan. Nu weet ik wel dat zij een bijzonder kind is, het wrange zit het in het feit dat zowel haar trouwerij als het feit dat zij zwanger is, niet rechtstreeks met mij is gedeeld. En dat doet zeer. Zo zeer dat ik op het punt sta om met haar te breken. Maar dat doe je niet als vader, maar het vlammetjes dat ik voor haar bespeur staat onder invloed van de storm die door mijn hersenpan raast. Niet zo zeer bedoeld om mijn ervaren zichtbaar voor anderen te maken, ontkom ik er vandaag niet aan om dit wereldkundig te gaan maken. Weliswaar op mijn eigen wegen, dat hartzeer aan mijn hart te wijten valt is ook niet te ontkennen. Morgen kan alles anders zijn, maar voor vandaag heb ik hier genoeg aan. Dat zij kiest voor zichzelf, haar man en dat ongeboren kind, oke, maar dat zij mij als grootvader het genoegen onthoudt om op te groeien met de aanstaande boreling…

Tags:

Bepaald niet.

Geplaatst door Wik 20 januari 2019

Is het geen goudkoorts, dan is het wel schaatskoorts, of stomweg de griep. Wanneer het kwik slechts een enkele graad onder nul bivakkeert, komen de schaatsen uit het vet, worden in Friesland de rayonhoofden uit hun bed gelicht, zullen wakken op voorhand worden gedicht en kunnen de Vikingen hun kranten achter de bovenkanten van hun trainingspakken doen. Want kranten kunnen nog meer betekenen dan hooguit het goede nieuws naar voren te brengen. IJsmeesters maken zich van het ijs meester, de boormachines boren zich een slag in de rondte en de dikte wordt in centimeters genoteerd. De zon schijnt en de sneeuw laat op zich wachten. De koorts neemt in de regel toe en waar de ander met een paracetamol of drie rillend onder de donzen dekens vertoeft, wordt de chocomel in grote bussen aangevoerd, maakt koek en zopie zich op om de koelbloedigen van snert te voorzien en weet Unox niet veel meer te doen dan de petten van voorgaande jaren van plastic te ontdoen opdat wakker Nederland, om maar even een indirecte reclame uit de doos te toveren, het andere deel van Nederland met die koorts te gaan bedwelmen. Dan vallen de over elkaar struikelende politici in het niet, is er geen sprake meer van een proefballon, wordt niet minder reikhalzend uitgekeken naar dat loonstrookje dat oever enige tijd in de bus valt en zijn de getallen lang niet zo hoog als waar op gerekend was. Dient ook in februari de buikriem nog even aangesnoerd te blijven omdat de kerst en het vuurwerk nog steeds voor gaten in de begroting zorg weet te dragen. Om over de premie verhoging van de zorgverzekeraars maar te zwijgen. Energie nog meer belast, de huurverhoging die er straks aankomt, de WOZ waarde die de Gemeente meer armslag zal gaan bieden en de minder modalen dan wel de bijstandtrekkers die nog steeds op het randje van het kantje van de maatschappij vertoeven. Onderwijl vliegen de aanbiedingen voorbij, wordt hamsteren omgebouwd door de prijs te verhogen en trappen wij met z’n allen in die kreet dat er 1 gratis is. Voor je het weet heb je de kast vol, heb je nagelaten om naar de THT datum te kijken, loop je de kans dat de schimmelkaas nog meer gaat schimmelen dan je gewend bent, lopen in de gatenkaas de muizen ook nog wat te hamsteren en raken de scharrelkippen van de leg doordat haantjes in hennetjes veranderen. Waardoor castraten als kapoentjes helemaal niet meer weten tot welk geslacht zij gaan behoren… Voor je het weet wordt ook hier weer een vereniging voor opgericht en vlagt de boog in regenboogkleuren ten top. En dat brengt mij op het idee om morgen maar weer eens hete duiveltjes op het programma te gaan zetten. Waarbij dat hete in de regel wel meevalt, de maag in ieder geval goed gevuld raakt en er van het kippenvlees weinig meer te verwachten valt. De pot met pindakaas wordt omgekeerd, verschillende sambals voor een exquise smaak zorg gaan dragen en de rijst, in tegenstelling tot de vis, in builtjes aangenaam is voor de portemonnee. Stel ik me voor. Maar wanneer ik me voorstel is er veelal sprake van het feit dat ik anderen zal gaan ontmoeten. En daar zit de kans van vandaag bepaald niet in.

Tags: , ,

… met jou te gaan delen!

Geplaatst door Wik 19 januari 2019

Veelal berust de kracht van het vergelijk op de herhaling. Of dit nu politici betreft, dan wel het bouwen van een huis, de appel die niet te versmaden is en de peer die zich in een hoekje laat dringen, de kat in het nauw en de sprongen die zich voordoen, herhaling blijft zich continu voordoen. Een Droste effect waarbij het ‘avant la lettre’ geen noemenswaardige rol blijkt te spelen. Maar ook dit keer is het de schijn die bedriegt. Ogenschijnlijk is het slechts de gedeeltelijk herhaling die je voorgeschoteld krijgt, maar bij nader inzien vallen wel degelijk andere zaken op. Zo kan de blik op een blik een gevoel geven van de vanzelfsprekende herhaling, blijkt echter bij nadere bestudering zich een deuk in een van die blikken voor te doen. Waardoor het effect dat in eerste instantie niet opvalt opeens een andere wending aan het totaal kan gaan geven. Wanneer sprake is van een spiegel en het beeld zich oneindig weet te spiegelen, loop je de kans dat je in het Amsterdams Historisch Museum terecht bent gekomen. Het zijn dan ook de blikken waar ik vandaag de blik op wil richten. Als aankleding van een bar in Amsterdam (op de Albert Cuyp, genaamd Bazaar) en de creativiteit die verscholen lag in het idee van de kunstenaar die met Droste in het achterhoofd voor deze eye-catcher heeft gezorgd. De vraag of deze blikken zijn gevuld, dan wel dat luchtledigheid ook hier des duivels oorkussen blijkt te zijn, laat ik even in het midden. Dat Warhol met een simpel blikje soep (Campbell) wereldberoemd is geworden, ook dat heeft ergens in mijn achterhoofd waarschijnlijk een rol gespeeld. Waardoor de kans bestaat dat ook ik mij wederom aan plagiaat schuldige heb gemaakt… Dat neemt niet weg dat er toch wel sprake kan zijn van een geheel willekeurige constatering, waardoor het effect van die eerder aangegeven herhaling zich in deze laat bestendigen. Van een vergelijking kan geen sprake zijn, van een mogelijkheid om met iets nieuws op deze markt te komen geheel en al voorbehouden aan die eerder genoemde Albert Cuijp, dat De Pijp ook nog een rol in het geheel gaat spelen, dat is in dit geval mooi meegenomen. Waardoor mijn bijdrage voor vandaag er weer opzit, ik overga dat het volledig zinloos invullen van de rest van de dag, mijn veronderstelde klusjes heb gedaan en er niet veel meer valt te verwachten dan dat ik de aardappelen schil, de doppers van een peper en suikerlaagje zal gaan voorzien en dat ribkarbonaadje smakelijk tot mij zal gaan nemen, de zon schijnt en de hemel er alles aan doet om het blauw met jou te gaan delen!

Tags: ,

Een kennelijke staat…

Geplaatst door Wik 18 januari 2019

Er zullen altijd knakkers zijn die wat meer dan gemiddeld te besteden hebben. Waar de een het dient te doen met een knakworst uit blik, rijdt de ander in een blikken gevaarte rond, waarbij de berekende BPM ervoor kan gaan zorgen dat alleen al een kleine wijk van die worsten had kunnen genieten. Ik bedoel maar, hoe breed kun je het hebben en hoe smal laat je het hangen? Alsof dat van enig belang zou kunnen zijn. Gelijk ook de beelden van vandaag van nul en generlei waarde zijn, maar ook dat hoeft niet te leiden tot enigerlei van calamiteit. Verwarring. De rust die ik even tot mijn beschikking dacht te hebben, wordt verstoord door de inloop van de aanloop die heden ten dag een belangrijke rol speelt in mijn leven. En waar ik even de hoop had dat ik me rustig met dit bericht dacht bezig te kunnen houden, wordt verstoord door de maaltijd die bereid gaat worden, het feit dat ik mijn maaltijd reeds bereid heb, het simpelweg een kwestie is van opwarmen opdat de bruine bonen alsnog kunnen gaan zorgen voor een beperkte maaltijdsoep. En dat na een volgende dag van balansen, de mogelijkheid heb gepakt om mij toch weer wat met circusmodellen te vermeien, laat staan met een grove pen het geheel van een getal te hebben voorzien. Circus, wat deze week toch wel in een bijzonder daglicht is komen te staan. Naast de affiches van Kees, ook wat modellen van Circus Maximus aan het geheel weten toe te voegen. Waar door ik de vorm van beperking toch weer met mijn maat 45 heb getreden, maar wanneer je niet toegeeft aan het moment, loop je de kans dat je op een ander moment tevergeefs aan het stoeien gaat. Dat jammeren een mogelijkheid biedt, om jezelf alsnog in een beklagenswaardige toestand te begeven. En daar heb ik op dit moment, eerlijk gezegd, totaal geen behoefte aan. Het gaat nu eenmaal om bepaalde dingen van de dag, naast de beslommeringen van alledag. En niet veel meer dan dat. Waar ooit het weekend aanbrak is het nu eigenlijk alle dagen weekend. Hooguit dat het ontbreken van post, de sleur als zodanig nog van een kantje zou kunnen gaan voorzien. Maar ook daar valt tegenwoordig geen staat meer op te maken…

Tags: ,

Albert Cuijp e.o.

Geplaatst door Wik 17 januari 2019

en dan ligt er opeens een laagje hagelsneeuw. Maar voor de rest, weinig om het lijf. Behalve dat het gisteren weer een dag was met plezante ontdekkingen. Wat te denken van de Albert Cuyp? Of van een heen en weertje met de Noord-Zuidlijn voor het luttele bedrag van 97 eurocenten. Waarbij de weersomstandigheden dit keer niet van invloed waren, gezien het feit dat wij metersdiep door Mokum aan het rijden waren. De Pijp als basisuitgangspunt om niet veel later in een Bazaar op te gaan steken. Waar de pita broodjes rijkelijk waren voorzien van Meringue worstjes, de vegetarische ballen werden weggespoeld met Wieckse Witte, waar de drukte over het geheel genomen absoluut tegenviel, en waar voor weinig geld kleren konden worden gekocht, en ook een euro tot het prijzenpakket is gaan behoren. Om van de viskramen maar te zwijgen, de dooie vissies waarschijnlijk al wat tijden dood waren en weinig kans zouden maken om ooit nog met eendjes in de gracht te gaan zwemmen. Drijfsijssies en loopsijssies in het Sarphatipark, een dame die zich haar geboorteplek zodanig kent dat zij als een volleerd gidse kon manifesteren. Dat ooit de paarden in dat park konden uit draven, opdat zij karrenvrachten vol goederen in de stad vanaf de Amstel n de burgerij ten goede konden laten komen. Toen Amsterdam nog de gezelligheid van een buurtschap kende, de een niet te beroerd was om de ander te helpen en waarbij etenswaren op de pof ervoor zorgden dat de lege magen van de uitgebreide kinderschaar voor het slapen gaan nog met het een en ander waren gevuld. Waarbij de kinderen de kamer moesten delen en de gegoede burgerij zich elders wist te vermaken. Het volkstoneel zich mocht verheugen op stukken van Heijermans, Rooie Sien een zedendrama inhield en waarbij de Zeedijk bekend stond om het illustere cafe van Betje van Beeren, een lesbo avant la lettre die er geen heil in zag om de stropdassen van de heren kort te wieken. Waardoor bij thuiskomst menig man iets uit te leggen had… eten, drinken en samen zijn, met Bruno zorgt ervoor dat de keuzes die wij onderweg hebben gemaakt, waardoor andere geneugten hebben gelaten voor wat deze zijn. Het maken van keuzes als een vorm van een ‘leitmotiv’ geflambeerd door de bieren en de bijzondere maaltijd in dat kleien Indonesisch Chinees restaurant tussen de Nieuwe Dijk en het Damrak. Maar wat nog wel het vermelden waard is: 100 jaar vrouwenbeweging en het 80 jarig bestaan van het damesblad de Margriet. Tenslotte is het dit jaar honderd jaar geleden dat vrouwen mochten kiezen. En met in het achterhoofd dat MayDay een bijzonder moment is geworden, dat het Hoogovenschaaktoernooi zich voor een dag in Alkmaar mocht voordoen, dat het veelal lood is dat als een bal om het ijzer is omwikkeld, kan het haast niet anders dan..

veel genoegen met het lezen van deze woorden en plezier met het kijken naar de plaatjes die dit geheel proberen op te vrolijken, met name aandacht door de stroppen die zich ooit in dat etablissement hebben voorgedaan!

Tags: , ,

Naakt geboren. (Een on zin verhaal, om de week te breken…)

Geplaatst door Wik 16 januari 2019

En voor je het goed en wel beseft, wordt ook deze week weer eens doormidden gezaagd. Nu weet ik wel dat dit zagen in de regel figuurlijk wordt voorgesteld, maar wat de man mij gisteren toonde was een boekwerk dat letterlijk door midden gezaagd diende te worden. Ik kon hem dit niet ontfutselen, i.t.t. die andere emolumenten ( hetgeen niet van toepassing is, maar wel een leuk woord dat in dit kader nergens op slaat!) maar ook daar heb ik dit keer schijt aan. Om eens een onwelvoeglijk woord te berde te brengen. Gewoon omdat ik zin heb om het een naast het ander tot leven te wekken, ik mij niet laat beinfluenceren door veronderstelde couleur locale, laat staan dat een luerlock verbinding in dit verhaal op prijs wordt gesteld. Neen, zie dit meer als een aanvulling op het totaal der dagen, het totaal der dinegn in een totaal van veronderstellingen die als stellingen dan wel hypothesen op voorhand het kader van dit geheel zullen gaan verlaten. Waardoor de eenheid wordt verbroken, het smoken zich laat opsluiten in een glazen fles en de peukenrapende kunstenaar zijn arbeid alsnog in glas heeft weten te vangen, dan wel heeft weten te vullen. En waar de hond geen brood van lust, is het kader van dat andere beeld waarschijnlijk ook bij toeval ontstaan… o eenvoudig wordt de week in twee delen gekakt en maken wij bekakt gehakt van wat woordspelingen die als het ware een eigen leven gaan leiden. Het heeft veel weg van vulling die gelijk een donzen dekbed zich in een hoek opschuilt. Waardoor het effect verloren gaat en de dragende figuur in deze bakzeil dient te halen alvorens Morpheus zich over de persoon ontfermt. Niets om het lijf hebbende en de toestand van ooit naaktgeboren niet in de naam van het Naaktgeboren door het leven te gaan, sluit ik deze bijeenkomst met het wensen van een heil. Dronken zullen wij niet worden, hooguit in een wat prettiger roes de slaap aanvaarden…

Tags:

Zelfs de dagen zijn in de wartaal.

Geplaatst door Wik 15 januari 2019

Polariseren. Proberen om van een mug een olifant te maken. Met een olifant en een muis over een brug heen lopen met de woorden ‘wat stampen we, he?!’ De kat die van huis is en de gebakschoteltjes in de kast, een tompouce in de hand en proberen zonder te morsen het gebak de mond in te krijgen. Met een mond vol tanden staan en iets in een oogwenk laten passeren. Een bon krijgen voor Godsliederlijke taal, iemand een rad voor ogen draaien en de hoop uit spreken dat de vrees uiteindelijk ongegrond blijkt te zijn. Verdwalen in een landschap van geachten en op maandag wederom de krant weten te halen. Mensen die andere verwachtingen hadden en veronderstelden dat de kunstenaar in zijn blote kont alsnog het pand op een slinkse manier zou verlaten. Jan Jong die zijn opwachting maakt en Kees met een enigszins verbijsterde gezichtsuitdrukking voor zijn lens weet te vatten. Waar Kees zijn landschap wist te voltooien, kraam ik onwaarschijnlijke wartaal uit. Een manier om mijn gedachten op het spoor te zetten en de wetenschap dat de NS ergens een bufferzone aan het voorbereiden is. De appjes die reizigers kunnen attenderen op een aantal lege plaatsen in een met haringen gevulde trein. De verbinding met IJmuiden is helaas opgebroken… Een eerste man in Nederland die zich, glad als een aal, in allerlei bochten weet te manoeuvreren, een fractievoorzitter met een voormalige boterberg op zijn hoofd, regels die naar gelang de situatie direct zijn aan te passen en een volkje dat de gelegenheid krijgt om zich maximaal zondig te gedragen. Je zult maar lid zijn van die partij waar die twee geloven niet alleen dat bed delen, maar elkaar ook nog eens met een kussengevecht te lijf wensen te gaan. Buiten de vraag of de buurvrouw wel weet wat voor spelletjes de buurman voor haar in petto heeft. Om over bondage maar te zwijgen en de handboeien voor een andere gelegenheid aan de bedspijlen worden vastgemaakt. Willie Wartaal is een bekend fenomeen en wanneer je tot de ontdekking komt dat dit een uitgelezen onderwerp voor mij als perzoon ( ja, ja , met een z!) kan het haast niet anders dan dat de maandag de zondag heeft weten op te volgen!

Tags: ,

Circusposter…s

Geplaatst door Wik 15 januari 2019

Wat voor verrassing zal deze dag voor mij in petto hebben?! Enigszins kijk ik uit naar de middag, anderzijds weet ik dat ik wederom verrast zal gaan worden door dat wat Kees mij heeft beloofd. Circusposters die hij heeft ontvreemd aan een circus in Frankrijk, waarbij hij de opmerking heeft geplaatst dat deze zich langs de kant van de weg bevonden (hetgeen veelal gebruikelijk is bij aankondigingen) anderzijds dat de plakploeg werd opgezadeld met een verdwenen poster… Nu weet ik wel dat een bepaalde mate van verzamelen ook Kees niet vreemd is, hetgeen toevallig overeenkomt met mijn niet verzadigen woed ten aanzien van, in andermans ogen, waarschijnlijk zinloze parafernalia, dat neemt niet weg dat ik me opmaak om wederom het nodige aan het totaal toe te gaan voegen. Te weten dat Krone nog steeds het genoegen heeft om op zolder het geheel op te luisteren, er de nodige ander posters her en der in de opslag zitten en dat Tony Boltini nog steeds op het kleine kamertje te vinden is, naast al die andere flauwekul, blijft het me nog steeds verbazen dat een Circus Sijm (wat is in een naam?!) het wintercircus in Heerhugowaard succesvol heeft weten af te sluiten. Een kleine onderneming, waarbij het aantal medewerkers beperkt is, de tent een steeds groter volume aanneemt en de artiesten van een internationaal kaliber zijn. Waarbij het accent steeds meer op diervriendelijkheid komt te liggen in tegenstelling tot die voormalige circussen in Frankrijk die er niet voor schroomden om hun leeuwen met een blik op het wegdek te verblijden. Een ezel, een pony, een paard en geen bruine beer meer te bekennen, laat staan een aap, waarbij het masker wanneer dit valt voor een volgende verrassing zorg kan gaan dragen. Dat wordt de bijdrage voor vandaag, terwijl de klokjes het hebben begeven en wachten op hun verlossing. Een kwestie van tijd en waarschijnlijk de volgende batterij. Ging het maar zo makkelijk met de mens, hoewel mijn batterij (ICD) ook wat op de laatste benen aan het wankelen is. Maar dit terzijde, in een wereld waarbij stroom zich nagenoeg naar de top begeeft!

Tags: , ,