Deelbaar… heid

Geplaatst door Wik 23 mei 2017

DEELBAARHEID. Waarom / inspiratie / met mij / aan de loop gaat / ligt / aan de loop van / mijn fantasie. // Illusies / heb ik / ver / -ge- / laten. VERLIES. Zo in de nacht / waarin de tijd / zo stil en waardig / verdere schrijdt / zo in de nacht / waarin ik zacht / zo verder schrei. Een tweetal terwijl ik misschien wat anders had kunnen doen maar juist deze keuze heb gemaakt. Want kiezen is vaak een zaak van overwegingen. Van dingen tegen elkaar afzetten, van ratio en emotie die met elkaar in conflict kunnen raken en waar belangen een rol in kunnen gaan spelen. Vraag mij nu niet of de titels de lading weten te dekken, vraag mij ook niet waar ik het spoor bijster ben geraakt, vraag mij zelfs niet of ik de woorden kan verklaren maar neem deze woorden voor wat ze zijn: woorden!

Dinsdag, 23-05-2017.

IMG_6306IMG_8326

Tags: ,

Luchtspiegeling

Geplaatst door Wik 22 mei 2017

IMG_6066IMG_5755

FATA MORGANA. Zou ik zijn, / een roepende / in de woestijn / van blinde / vlekken, in een zee / van zelden ja / en veelal nee // zo ik zou zijn / een roepende, / reik mij dan // een glaasje / water. Altijd leuk om bewust een ‘faux pas’ te maken. Ik deed dat ooit in militaire dienst en was niet in staat om mijn pas te corrigeren. Had na afloop niet te klagen over belangstelling! Hoefde ook niet een strafwacht in het weekend te lopen, maar wist gelijk hoe Kwatta zich gevoeld moet hebben. Maar dit terzijde. Wat mij ooit bezielde om deze woorden neer te pennen, maar het zal ongetwijfeld wel iets te maken hebben gehad met mijn werk. Nu weet ik wel dat het niet eenieder gegeven is om die bewuste keuze te maken die ik toen heb gedaan, maar dat van een roepende in een ongekende woestijn zal wel wat de psychiatrie te maken hebben gehad. Mogelijk een manier om mijn frustratie van toen wat te gaan kanaliseren, om mijn onvermogen om dingen aan leerlingen duidelijk te maken af te reageren of anders een geslaagde poging om iets met die toen roepende te gaan doen!

Maandag, 22-05-2017.

Tags: , ,

Moederdag… een week later.

Geplaatst door Wik 21 mei 2017

IMG_5995IMG_6054

10 tot de 13-de. Leven / woekert verder / in mij / maakt / de woekering / verder / leven // onmogelijk. Ik leerde ooit, heel lang geleden, dat de meeste mensen dood gingen aan kanker, hartlijden en dat het een enkeling betrof die gewoon door ouderdom kwam te sterven. In die tijd behoorden de Ziekte van Pick en de ziekte van Alzheimer nog tot de pre-seniele dementie. Aderverkalking, zo af en toe een anuerysme, dementia paralytica en zo nog wat meer aftakelingsziekten kenmerkten de ziekenzaal van het Provinciaal Ziekenhuis Santpoort. En dat juist die ziekten niet hebben geleid tot het overlijden van mijn ouders ligt waarschijnlijk aan het feit dat Pa nogal van vettigheid hield en dat Ma zich aan koekjes te buiten ging onder de noemer dat ze koffie eigenlijk niet lekker vond, maar graag haar tanden zette in dat koekje. En waar overgewicht pas later bij de mens een rol ging spelen, die tijd heeft ze wel even meegemaakt, maar door de bij haar ingestelde behandeling voor wat betreft de borstkanker die zij kreeg, heeft ze wel de zeventig gehaald maar in datzelfde jaar heeft de oncoloog haar geholpen om op haar verzoek een einde aan haar leven te maken. Een aangekondigde dood die naderhand nog voor wat andere traumata zorgden. Maar… over de doden niets dan goed, dat ik mijn moeder even memoreer een week na de Moederdag, dat heeft waarschijnlijk niets met elkaar te maken…

Zondag, 21-05-2017.

Tags: , ,

Scherven.

Geplaatst door Wik 20 mei 2017

Met scherven zijn veel anekdotes naar voren te brengen. Dat ze staan voor geluk blijft discutabel, dat je je eraan kunt bezeren veelal een feit. Dat er een stoffer en blik aan te pas kunnen komen, een voorspelbaar iets. En dat je nog veel later alsnog een brokstuk onder de kast terug vindt, niet eerder dan dat de kast is verplaatst, de delen misschien zijn gelijmd en dat de illusie van het helen veelal met Velpon gepaard gaat. Toch wil ik je deze denkwijze bepaald niet onthouden: SCHERVEN. Ik zoek achter / je brillenglazen / spiegelen / ogen / terug, / je haalt / je schouders op / en laat mij // achter // valt / de spiegel. Toen ik zo met woorden aan het stoeien was, had ik voor ogen de manier waarop Jan Arends zijn gedichten schreef. Zijn lunchpauzegedichten hadden veel weg van een boom met kale takken. Geen blad te bekennen en het was Charles die mij wees op zijn werken. Jan Arends, waar het bekende stuk Keefman ooit een rol heeft gespeeld bij het Literair gezelschap ‘Wikken & Wegen’, waar ik in zekere zin nog steeds de vruchten van pluk. Dat Afscheid kon worden gedrukt en dat de loop der tijd ervoor zorgt dat de enkele dozen die op zolder staan, nog aan alle mogelijke vragen ruimschoots kunnen voldoen. Maar wanneer ik zou zeggen dat dat ik spijt hen gehad van mijn actie toen, lieg ik. Dat de gevolgen uiteindelijk voor een wrang einde van mijn werk zou gaan leiden…

Zaterdag, 20-05-2017.

IMG_1136IMG_1498

Tags: ,

Keer nog een keer / scheidslijn.

Geplaatst door Wik 19 mei 2017

 

IMG_0211IMG_0190

SCHEIDSLIJN. De grens waarop / het leven ophoudt / te bestaan / is // als een scheidslijn / in / mijn dromen. Ik droom, jij droomt en ook hij of zij zal bekennen dat er dromen waren. Soms heel leuke dromen, soms dromen die doen denken aan nachtmerries, soms dromen die een voorspellende waarde gaan vertolken, maar bij het wakker worden zijn we ze in de regel alweer kwijt, vergeten bij wijze van spreken. Dan denken we dat we ze terug kunnen halen maar zijn het de beslommeringen van alledag die ze op een tweede plan weten te zetten. Of zijn het andere zaken die de hersenpan doen kraken. Maar dat leven en ook de dood geregeld een rol kunnen gaan spelen, dat de zoete herinneringen worden opgeslorpt door meer kwalijke zaken, dat de achtervolging die zich voordeed niet veel meer was dan een gedachte gebaseerd op achterdocht en dat de kogel die voor jou bedoeld was zijn oorsprong vindt in het boek dat je las, dat al je heldendaden verdwenen zijn voordat je van de toejuichingen kon gaan genieten, ach lever mij de woorden en voor je het weet zal ik ervoor zorgen dat jouw dromen bewaarheid worden, alhoewel… sprookjes vind je veelal in het sprookjesbos dan wel in de verhalen van anderen! Dream on boy klinkt als een wijze raad, maar wanneer je je illusies verliest blijft er niet veel meer over dan de dag die ook de nodige aandacht vraagt.

Vrijdag, 19-05-2017.

Tags:

Keer niet weer.

Geplaatst door Wik 18 mei 2017

IMG_0229IMG_0860

In de wetenschap dat niemand op mijn berichten zit te wachten, blijf ik stug mijn eigen plan trekken. Wat kan ik anders dan met de woorden van Barry Stevens (doorgaan, vooral doorgaan) doen?! Geenszins een raadsel, maar meer een poging om anderen ondanks een afwijzing te attenderen op het feit dan dat je moet doen wat jou goed dunkt. Neem nu het bericht van vandaag: KEER NIET WEER. Ik lijk te moeten / wijken / en als ik kijk zie ik / rampspoed / om mij heen vluchten / mensen / radeloos ontredderd door / vrijheid / die zij zochten en niet / aankunnen / valt het duister dieper / neer / dan zij eerst konden / vermoeden / wegen, desolaat in de / oneindigheid / der tijden vliedt de / dood / rechts links om zich heen / grijpend / schuldig en onschuldig over een / kam / scherend, kaal de ruimte / leeg / achterlatend, wijst een vinger / Gods / de vale, hoge hemel. In 1992 opgeschreven en in 2017 nog geenszins aan inhoud verloren. Desolaat, vluchtelingen, mensen die huis en haard moesten verlaten, die vrijheid verloren en elders hoopten dat zij alsnog die vrijheid zouden vinden. De mens blijft zich herhalen en schrijft daarmee geschiedenis!

Donderdag, 18-05-2017.

Tags: ,

Onverklaarbaar

Geplaatst door Wik 17 mei 2017

ONVERKLAARBAAR. In het licht / van de nacht / hout / dat hij bij elkaar / zocht, / gedachten die / ijl het heelal / opzochten, // verlicht een helder / ver licht de nacht // die hij onverklaarbaar / vond. De nacht hangt aan mij als een hond die aan mijn broekspijp hangt. Alsof deze zijn tanden in mijn stof heeft gebeten en niet veel meer weet te doen dan zich vooruit te laten sleuren. En of ik de hond een worst voorhoud, of ik hem probeer af te schudden dan wel dat ik een stok zoek om hem te slaan, het beest weet van geen wijken. Misschien doe ik er goed aan om dat beest te gaan knuffelen, maar daar staat dit keer mijn pet niet naar. Ik houd niet van honden en vind katten daarentegen veel aansprekender. Simpelweg door het feit dat katten zich kenmerken door hun eigengereidheid, hun eigenwijsheid en het feit dat deze dieren geen kunsten vertonen, laat staan dat ze kunstjes zijn aan te leren. Een kat spreekt mij aan, wanneer deze besluit om zijn slaap om te zetten in het uitgebreid strekken van zijn poten. Zich te beklagen wanneer zijn eten niet klaar staat en er niet tegenop ziet om een karbonade die op het aanrecht ligt te gaan verschalken, een mus die zich niet op tijd uit de voeten maakt of van een duif niet veel meer overlaat dan een bosje veren en een enkele bloedspetter…

Woensdag, 17-05-’17.

IMG_0145IMG_0170

Tags:

des mensens…

Geplaatst door Wik 16 mei 2017

SOMS / wil ik zaken / aan / de vergetelheid / ontrukken; / vaak / wil ik zaken / des mensens / beslommeringen / ontkennen; / soms / is het zaak / vaak / is het soms.

Om maar even met de deur in huis te vallen. Nu weet ik wel dat juist die beslommeringen je stil doen staan bij de dingen van de dag, dat je even de wereldproblematiek aan je laars lapt, dat nepnieuws en Twitterberichten binnen de kortste keren de wereld rond gaan vliegen, dat het slechts een kwestie van geduld schijnt te zijn voor heel Nederland Algemeen Beschaafd Nederlands zal gaan praten, dat dialecten gedoemd zijn om in het Engels ten onder te gaan en dat de economie nog steeds in grote lijnen zich voorspelbaar gedraagt, het slechts een kwestie van tijd is voor de banken weer wat meer rente zullen gaan betalen, dan dat het niet lang meer zal gaan duren voor de oude sokken gaten gaan vertonen, aangevreten als zij zijn door de motten die ooit Dorus in zijn jas ontdekte. En als ik stel dat ik geen andere bedoeling heb dan het een aan het ander te gaan koppelen, ook dan blijkt weer dat het belang van zijn een wezenlijke rol in dit geheel kan gaan vertonen!

Dinsdag, 16-05-’17.

IMG_0092IMG_0133

Tags: , ,

Van Speijk.

Geplaatst door Wik 15 mei 2017

Waar van Speijk ooit besloot om liever de lucht in te gaan, is het nu een vlucht die ons te wachten staat. En om het geheel in de aankomende tijd wat te gaan illustreren, heb ik besloten om wat met oude schrifturen aan de haal te gaan. De nodige schrijfsels uit de kast gehaald en de bedoeling van dit geheel wat op te vrolijken met tekst, plaatjes en zonder enige vorm van muziek. Die dien je zelf maar voor je rekening te gaan nemen. Terug in de tijd, en dan om te beginnen op 1 januari 1992. De wereld die wij nu kennen zag er bepaaldelijk anders uit, we hadden nog ons eigen geld en Juliana had haar troon reeds afgestaan aan Beatrix. Het Koninkrijk der Nederlanden maakte zich op om te gaan splitsen, de gulden bleek nog steeds op de markt een daalder waard en de dubbeltjes en kwartjes leenden zich voor de uitspraak dat: ‘wanneer je voor een dubbeltje geboren bent, het onmogelijk was om een kwartje te worden. Koninginnedag werd op 30 april gevierd en de vrijmarkten dezen van zich spreken. Prins Pils werd verliefd op een Argentijnse, liet Argentinie niet huilen en Zorregieta bleef zijn schaduwkanten verbergen. Waar gaat dit over is de vraag?

Wel op 1 JAN 1992 / Ook deze dag / wordt / aan mijn totaal / der nachten / toegevoegd. Schreef ik toen en het feit dat het vandaag de dag 15 mei 2017 is…

Maandag, 15-05-’17.

IMG_0013IMG_0047

Tags: ,

Ode aan IXUS!

Geplaatst door Wik 14 mei 2017

Onverbiddelijk! Daar valt geen speld tussen te krijgen laat staan dat je een speld hoort vallen. Geenszins dit keer, gelijk ook al die andere keren. Hij is mijn vriend, of liever gezegd het is mijn vriend. En of ik nu wel of geen zin heb om op te staan, zonder een onvertogen woord schaart het zich aan mijn zijde. Rechts wel te verstaan, want links heb ik reeds de nodige attributen. Onderhuids, waar temperatuur gewaarborgd is alleen wanneer de buitentemperatuur richting de nul graden gaat of lager, dan wil het nog weleens verzaken. Dan worden de beelden in een afgrijselijk jasje gestoken, dan ook is er geen sprake van dat het resultaat aan alle wensen voldoet, dan laat het geschotene nog weleens te wensen over. Desondanks heeft het veel weg van een strijdmakker, een kameraad waarop door dik en zo af en toe wat dun te vertrouwen is. Dus breng ik vandaag een ode aan IXUS. En laat de overige de overige mogelijkheden voor wat ze zijn. Ik ben zeer tevreden, spreek dan ook mijn dank uit aan dit apparaat en spreek verder de wens uit dat IXUS nog jaren van plan is om met mij mee te gaan. Was het alleen maar om stil te getuigen van dat wat ik het schieten waard heb gevonden…

IMG_6861

Tags: ,